حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنِي سُكَيْنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ فُلَانٌ رَدِيفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ عَرَفَةَ قَالَ فَجَعَلَ الْفَتَى يُلَاحِظُ النِّسَاءَ وَيَنْظُرُ إِلَيْهِنَّ قَالَ وَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْرِفُ وَجْهَهُ بِيَدِهِ مِنْ خَلْفِهِ مِرَارًا قَالَ وَجَعَلَ الْفَتَى يُلَاحِظُ إِلَيْهِنَّ قَالَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْنَ أَخِي إِنَّ هَذَا يَوْمٌ مَنْ مَلَكَ فِيهِ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ وَلِسَانَهُ غُفِرَ لَهُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Falonchi Arafa kuni Rasululloh ﷺning ortlarida mingashgan edi. Yigit ayollarga koʻz tashlab, ularga qaray boshladi. Rasululloh ﷺ esa ortlaridan qoʻllari bilan uning yuzini bir necha bor burar edilar, yigit esa ularga koʻz tashlayverardi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Ey jiyanim, albatta, bu shunday kunki, kim unda oʻz qulogʻiga, koʻziga va tiliga egalik qilsa, u kechiriladi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Фалончи Арафа куни Расулуллоҳ ﷺнинг ортларида мингашган эди. Йигит аёлларга кўз ташлаб, уларга қарай бошлади. Расулуллоҳ ﷺ эса ортларидан қўллари билан унинг юзини бир неча бор бурар эдилар, йигит эса уларга кўз ташлайверарди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Эй жияним, албатта, бу шундай кунки, ким унда ўз қулоғига, кўзига ва тилига эгалик қилса, у кечирилади», дедилар.