Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Badr kuni bir chodirda boʻlgan hollarida: «Allohim, men Sendan ahdingni va vaʼdangni soʻrayman. Allohim, agar Sen istasang, bugundan keyin (Senga) ibodat qilinmaydi», dedilar. Shunda Abu Bakr u zotning qoʻlidan ushlab: «Senga yetar, ey Allohning Rasuli; sen Robbingga qattiq yalvarding», dedi. U zot esa sovutini kiygan holda chiqdilar va: {Tezda bu jamoat magʻlub etiladi va ular orqaga qarab qochadilar}, der edilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Бадр куни бир чодирда бўлган ҳолларида: «Аллоҳим, мен Сендан аҳдингни ва ваъдангни сўрайман. Аллоҳим, агар Сен истасанг, бугундан кейин (Сенга) ибодат қилинмайди», дедилар. Шунда Абу Бакр у зотнинг қўлидан ушлаб: «Сенга етар, эй Аллоҳнинг Расули; сен Роббингга қаттиқ ялвардинг», деди. У зот эса совутини кийган ҳолда чиқдилар ва: {Тезда бу жамоат мағлуб этилади ва улар орқага қараб қочадилар}, дер эдилар.