وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَهُوَ فِي قُبَّةٍ يَوْمَ بَدْرٍ: «اللَّهُمَّ أَنْشُدُكَ عَهْدَكَ وَوَعْدَكَ اللَّهُمَّ إِنْ تَشَأْ لَا تُعْبَدْ بَعْدَ الْيَوْمِ» فَأَخَذَ أَبُو بَكْرٍ بيدِه فَقَالَ حَسْبُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلْحَحْتَ عَلَى رَبِّكَ فَخَرَجَ وَهُوَ يَثِبُ فِي الدِّرْعِ وَهُوَ يقولُ: « [سيُهزَمُ الجمعُ ويُوَلُّونَ الدُّبُرَ] » . رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Ikrima, Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ Badr kuni — bir chodir (qubba)da boʻ lgan holda — (shunday) dedilar: «Allohim, men Sendan ahdingni va vaʼdangni soʻrayman; Allohim, agar (shu jamoatning halok boʻ lishini) istasang, bugundan keyin (Senga) ibodat qilinmaydi (yaʼni musulmonlar halok boʻ lsa)». Shunda Abu Bakr u zotning qoʻ lini ushlab: «Senga yetadi (yetar boʻ ldi), ey Allohning Rasuli; sen Robbingga (duoda) ibror qilding (qattiq yalvarding)», dedi. U zot esa — sovutni kiygan (sakrab turgan) holda — chiqdilar va: ‹Tezda bu jamoat magʻ lub etiladi va ular orqaga qarab qochadilar› (Qamar surasi, 45) (oyatini) aytar edilar.(Икрима, Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺ Бадр куни — бир чодир (қубба)да бў лган ҳолда — (шундай) дедилар: «Аллоҳим, мен Сендан аҳдингни ва ваъдангни сўрайман; Аллоҳим, агар (шу жамоатнинг ҳалок бў лишини) истасанг, бугундан кейин (Сенга) ибодат қилинмайди (яъни мусулмонлар ҳалок бў лса)». Шунда Абу Бакр у зотнинг қў лини ушлаб: «Сенга етади (етар бў лди), эй Аллоҳнинг Расули; сен Роббингга (дуода) иброр қилдинг (қаттиқ ялвардинг)», деди. У зот эса — совутни кийган (сакраб турган) ҳолда — чиқдилар ва: ‹Тезда бу жамоат мағ луб этилади ва улар орқага қараб қочадилар› (Қамар сураси, 45) (оятини) айтар эдилар.