حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا دَاوُدُ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَجَاءَ أَبُو جَهْلٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُصَلِّي فَنَهَاهُ فَتَهَدَّدَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَتُهَدِّدُنِي أَمَا وَاللَّهِ إِنِّي لَأَكْثَرُ أَهْلِ الْوَادِي نَادِيًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ {أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَى عَبْدًا إِذَا صَلَّى أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَى أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَى أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّى} قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ دَعَا نَادِيَهُ لَأَخَذَتْهُ الزَّبَانِيَةُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Abu Jahl Nabiy ﷺ namoz oʻqiyotgan paytlarida kelib, u zotni (namozdan) qaytardi. Nabiy ﷺ esa uni qoʻrqitdilar. Shunda u: «Meni qoʻrqitasanmi? Allohga qasamki, men bu vodiy ahlining ichida toʻdasi eng koʻpiman», dedi. Shunda Alloh: {Bir bandani namoz oʻqiganida qaytarayotgan kimsani koʻrdingmi? Aytgin-chi, agar u hidoyatda boʻlsa yoki taqvoga buyursa?! Aytgin-chi, agar u yolgʻonga chiqarsa va yuz oʻgirsa?!} (oyatini) nozil qildi. Ibn Abbos aytdi: Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar u oʻz toʻdasini chaqirganida, uni zaboniya (farishtalari) tutgan boʻlardi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Абу Жаҳл Набий ﷺ намоз ўқиётган пайтларида келиб, у зотни (намоздан) қайтарди. Набий ﷺ эса уни қўрқитдилар. Шунда у: «Мени қўрқитасанми? Аллоҳга қасамки, мен бу водий аҳлининг ичида тўдаси энг кўпиман», деди. Шунда Аллоҳ: {Бир бандани намоз ўқиганида қайтараётган кимсани кўрдингми? Айтгин-чи, агар у ҳидоятда бўлса ёки тақвога буюрса?! Айтгин-чи, агар у ёлғонга чиқарса ва юз ўгирса?!} (оятини) нозил қилди. Ибн Аббос айтди: Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, агар у ўз тўдасини чақирганида, уни забония (фаришталари) тутган бўларди.