حَدَّثَنَا عَبْدِ اللَّهِ بْنِ إِدْرِيسَ قَالَ سَمِعْتُ الْأَعْمَشَ يَرْوِي عَنْ شَقِيقٍ قَالَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَخْرُجُ إِلَيْنَا فَيَقُولُ إِنَّنِي لَأُخْبَرُ بِمَكَانِكُمْ وَمَا يَمْنَعُنِي أَنْ أَخْرُجَ إِلَيْكُمْ إِلَّا كَرَاهِيَةُ أَنْ أُمِلَّكُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَخَوَّلُنَا بِالْمَوْعِظَةِ فِي الْأَيَّامِ كَرَاهِيَةَ السَّآمَةِ عَلَيْنَا
Shaqiq aytdi: Abdulloh (ibn Masʼud) oldimizga chiqib, shunday derdi: «Menga sizlarning shu yerdaligingiz xabar qilinadi. Meni sizlarning oldingizga chiqishdan toʻxtatgan narsa faqat sizlarni zeriktirib qoʻyishni yoqtirmaganimdir. Darhaqiqat, Rasululloh ﷺ bizga malol kelishidan qoʻrqib, (baʼzi) kunlarda vaʼz qilib turardilar».Шақиқ айтди: Абдуллоҳ (ибн Масъуд) олдимизга чиқиб, шундай дерди: «Менга сизларнинг шу ердалигингиз хабар қилинади. Мени сизларнинг олдингизга чиқишдан тўхтатган нарса фақат сизларни зериктириб қўйишни ёқтирмаганимдир. Дарҳақиқат, Расулуллоҳ ﷺ бизга малол келишидан қўрқиб, (баъзи) кунларда ваъз қилиб турардилар».