Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kuni bir (mol) taqsim qildilar. Shunda ansorlardan bir kishi: «Bu shunday taqsimotki, bunda Alloh azza va jallaning yuzi (roziligi) koʻzlanmagan», dedi. Men: «Ey Allohning dushmani! Albatta men aytganingni Rasululloh ﷺga xabar beraman», dedim. Soʻng buni Nabiy ﷺga aytdi, shunda u zotning yuzlari qizarib ketdi. Keyin u zot: «Musoga Allohning rahmati boʻlsin! Unga bundan ham koʻproq aziyat berilgan edi, ammo u sabr qildi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир куни бир (мол) тақсим қилдилар. Шунда ансорлардан бир киши: «Бу шундай тақсимотки, бунда Аллоҳ азза ва жалланинг юзи (розилиги) кўзланмаган», деди. Мен: «Эй Аллоҳнинг душмани! Албатта мен айтганингни Расулуллоҳ ﷺга хабар бераман», дедим. Сўнг буни Набий ﷺга айтди, шунда у зотнинг юзлари қизариб кетди. Кейин у зот: «Мусога Аллоҳнинг раҳмати бўлсин! Унга бундан ҳам кўпроқ азият берилган эди, аммо у сабр қилди», дедилар.