حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ مِنْ بَنِي بَجِيلَةَ يُقَالُ لَهُ نَهِيكُ بْنُ سِنَانٍ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ كَيْفَ تَقْرَأُ هَذِهِ الْآيَةَ أَيَاءً تَجِدُهَا أَوْ أَلِفًا {مِنْ مَاءٍ غَيْرِ آسِنٍ} أَوْ {غَيْرِ يَاسِنٍ} فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ أَوَكُلَّ الْقُرْآنِ أَحْصَيْتَ غَيْرَ هَذِهِ الْآيَةِ قَالَ إِنَّنِي لَأَقْرَأُ الْمُفَصَّلَ فِي رَكْعَةٍ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ هَذًّا كَهَذِّ الشِّعْرِ إِنَّ مِنْ أَحْسَنِ الصَّلَاةِ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ وَلَيَقْرَأَنَّ الْقُرْآنَ أَقْوَامٌ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ وَلَكِنَّهُ إِذَا قَرَأَهُ فَرَسَخَ فِي الْقَلْبِ نَفَعَ إِنِّي لَأَعْرِفُ النَّظَائِرَ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ سُورَتَيْنِ فِي رَكْعَةٍ قَالَ ثُمَّ قَامَ فَدَخَلَ فَجَاءَ عَلْقَمَةُ فَدَخَلَ عَلَيْهِ قَالَ فَقُلْنَا لَهُ سَلْهُ لَنَا عَنْ النَّظَائِرِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ سُورَتَيْنِ فِي رَكْعَةٍ قَالَ فَدَخَلَ فَسَأَلَهُ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيْنَا فَقَالَ عِشْرُونَ سُورَةً مِنْ أَوَّلِ الْمُفَصَّلِ فِي تَأْلِيفِ عَبْدِ اللَّهِ
Shaqiq ibn Salama (rahimahulloh) aytdi: Abdulloh (ibn Masʼud)ning huzuriga Bani Bajila (qabilasi)dan Nahik ibn Sinon deb ataladigan bir kishi kelib: «Ey Abu Abdurahmon! Sen mana bu oyatni qanday oʻqiysan — uni yo bilan topasanmi yoki alif bilan: {min moin gʻayri osin}mi yoki {gʻayri yosin}mi?» dedi. Shunda Abdulloh unga: «Sen shu oyatdan boshqa butun Qurʼonni sanab (yodlab) boʻldingmi?» dedi. U: «Albatta men mufassalni bir rakatda oʻqiyman», dedi. Abdulloh dedi: «Sheʼrni shosha-pisha oʻqigandek shosha-pisha oʻqish (ekan-da)! Albatta namozning eng chiroylisidan (biri) — ruku va sujuddir. Albatta shunday qavmlar Qurʼon oʻqiydilarki, u ularning oʻmrovlaridan oʻtmaydi. Lekin kishi uni oʻqiganida u qalbga oʻrnashsa, foyda beradi. Albatta men Rasululloh ﷺ bir rakatda ikki suradan oʻqiydigan nazoirni (juft suralarni) bilaman». Soʻng u turib, (uyiga) kirib ketdi. Keyin Alqama kelib, uning huzuriga kirdi. Biz unga: «Biz uchun undan Rasululloh ﷺ bir rakatda ikki suradan oʻqiydigan nazoir haqida soʻra», dedik. U kirib, undan soʻradi, soʻng oldimizga chiqib: «Abdullohning tartibida mufassalning boshidan yigirmata sura», dedi.Шақиқ ибн Салама (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Абдуллоҳ (ибн Масъуд)нинг ҳузурига Бани Бажила (қабиласи)дан Наҳик ибн Синон деб аталадиган бир киши келиб: «Эй Абу Абдураҳмон! Сен мана бу оятни қандай ўқийсан — уни ё билан топасанми ёки алиф билан: {мин моин ғайри осин}ми ёки {ғайри ёсин}ми?» деди. Шунда Абдуллоҳ унга: «Сен шу оятдан бошқа бутун Қуръонни санаб (ёдлаб) бўлдингми?» деди. У: «Албатта мен муфассални бир ракатда ўқийман», деди. Абдуллоҳ деди: «Шеърни шоша-пиша ўқигандек шоша-пиша ўқиш (экан-да)! Албатта намознинг энг чиройлисидан (бири) — руку ва сужуддир. Албатта шундай қавмлар Қуръон ўқийдиларки, у уларнинг ўмровларидан ўтмайди. Лекин киши уни ўқиганида у қалбга ўрнашса, фойда беради. Албатта мен Расулуллоҳ ﷺ бир ракатда икки сурадан ўқийдиган назоирни (жуфт сураларни) биламан». Сўнг у туриб, (уйига) кириб кетди. Кейин Алқама келиб, унинг ҳузурига кирди. Биз унга: «Биз учун ундан Расулуллоҳ ﷺ бир ракатда икки сурадан ўқийдиган назоир ҳақида сўра», дедик. У кириб, ундан сўради, сўнг олдимизга чиқиб: «Абдуллоҳнинг тартибида муфассалнинг бошидан йигирмата сура», деди.