Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Menga (Qurʼon) oʻqib ber», dedilar. Men: «Senga oʻqib beraymi — holbuki u senga nozil qilingan-ku?» dedim. U zot: «Albatta men uni oʻzimdan boshqadan eshitishni yaxshi koʻraman», dedilar. Bas, men oʻqidim, to {Bas, har bir ummatdan bir guvoh keltirgan va seni ana shularga guvoh qilib keltirgan paytimizda qanday boʻlar ekan?} (oyatiga) yetganimda, u zotning ikki koʻzlari yosh toʻkib turganini koʻrdim.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Менга (Қуръон) ўқиб бер», дедилар. Мен: «Сенга ўқиб берайми — ҳолбуки у сенга нозил қилинган-ку?» дедим. У зот: «Албатта мен уни ўзимдан бошқадан эшитишни яхши кўраман», дедилар. Бас, мен ўқидим, то {Бас, ҳар бир умматдан бир гувоҳ келтирган ва сени ана шуларга гувоҳ қилиб келтирган пайтимизда қандай бўлар экан?} (оятига) етганимда, у зотнинг икки кўзлари ёш тўкиб турганини кўрдим.