حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جِبْرِيلَ فِي صُورَتِهِ وَلَهُ سِتُّ مِائَةِ جَنَاحٍ كُلُّ جَنَاحٍ مِنْهَا قَدْ سَدَّ الْأُفُقَ يَسْقُطُ مِنْ جَنَاحِهِ مِنْ التَّهَاوِيلِ وَالدُّرِّ وَالْيَاقُوتِ مَا اللَّهُ بِهِ عَلِيمٌ
Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Jibrilni oʻz suratida koʻrdilar; uning olti yuzta qanoti bor edi, ularning har bir qanoti ufqni toʻsib turardi. Uning qanotidan turli tovlanuvchi bezaklar, durlar va yoqutlardan — Alloh biladigan (qadar) narsa toʻkilib turardi.Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Жибрилни ўз суратида кўрдилар; унинг олти юзта қаноти бор эди, уларнинг ҳар бир қаноти уфқни тўсиб турарди. Унинг қанотидан турли товланувчи безаклар, дурлар ва ёқутлардан — Аллоҳ биладиган (қадар) нарса тўкилиб турарди.