حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَصُومُ فِي السَّفَرِ وَيُفْطِرُ وَيُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ لَا يَدَعُهُمَايَقُولُ لَا يَزِيدُ عَلَيْهِمَا يَعْنِي الْفَرِيضَةَ
Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ safarda roʻza tutar va roʻzasiz ham boʻlar edilar; ikki rakʼatni oʻqir, uni tark qilmas edilar — yaʼni farzda ular ustiga (rakʼat) ziyoda qilmas edilar.Абдуллоҳ (ибн Масъуд) (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ сафарда рўза тутар ва рўзасиз ҳам бўлар эдилар; икки ракъатни ўқир, уни тарк қилмас эдилар — яъни фарзда улар устига (ракъат) зиёда қилмас эдилар.