Ibn Saxbara aytdi: Men Abdulloh ibn Masʼud bilan Minodan Arafotga ertalab joʻnadim, u talbiya aytib borar edi. Abdulloh bugʻdoyrang kishi boʻlib, ikkita oʻrim sochi bor, ustida sahroyilar libosining nishonasi bor edi. Uning atrofiga odamlarning avomidan bir toʻda toʻplanib: «Ey aʼrobiy, bu talbiya kuni emas, bu faqat takbir kunidir», deyishdi. Shunda u menga oʻgirilib: «Odamlar johil boʻlib qoldilarmi yoki unutdilarmi? Muhammadni ﷺ haq bilan yuborgan Zotga qasamki, men Rasululloh ﷺ bilan (hajga) chiqqanman va u zot Aqaba jamrasiga tosh otgunlaricha talbiyani tark qilmadilar, magar uni takbir yoki tahlil bilan aralashtirgan boʻlsalar (bundan mustasno)», dedi.Ибн Сахбара айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Масъуд билан Минодан Арафотга эрталаб жўнадим, у талбия айтиб борар эди. Абдуллоҳ буғдойранг киши бўлиб, иккита ўрим сочи бор, устида саҳройилар либосининг нишонаси бор эди. Унинг атрофига одамларнинг авомидан бир тўда тўпланиб: «Эй аъробий, бу талбия куни эмас, бу фақат такбир кунидир», дейишди. Шунда у менга ўгирилиб: «Одамлар жоҳил бўлиб қолдиларми ёки унутдиларми? Муҳаммадни ﷺ ҳақ билан юборган Зотга қасамки, мен Расулуллоҳ ﷺ билан (ҳажга) чиққанман ва у зот Ақаба жамрасига тош отгунларича талбияни тарк қилмадилар, магар уни такбир ёки таҳлил билан аралаштирган бўлсалар (бундан мустасно)», деди.