Abul-Mojid aytdi: Abdullohning huzuriga bir kishi keldi — (roviy) qissani zikr qildi — soʻng u Rasululloh ﷺdan hadis aytishga kirishdi. U dedi: Islomda — yoki: musulmonlardan — birinchi boʻlib (qoʻli) kesilgan kishi Nabiy ﷺning huzurlariga keltirilgan bir kishi edi. «Yo Rasululloh! Albatta, bu oʻgʻirlik qildi», deyildi. Shunda Rasululloh ﷺning yuzlariga xuddi kul sepilgandek boʻldi. Ulardan biri: «Yo Rasululloh!» — yaʼni: «Sizga nima boʻldi?» dedi. U zot: «Meni nima ham (gʻamgin boʻlishdan) toʻsardi? Sizlar oʻz sherigingizga qarshi shaytonning yordamchilarisiz. Alloh azza va jalla esa avf qiluvchidir, avfni sevadi. Amr sohibiga hadd (ishi) keltirilsa, uni albatta ijro qilishi lozim», dedilar. Soʻng: {Avf qilsinlar va kechirsinlar! Allohning sizlarni magʻfirat qilishini xohlamaysizlarmi? Alloh Magʻfiratli, Rahmlidir} (oyatini) oʻqidilar. Yahyo dedi: Buni bizga Sufyon imlo qilib yozdirdi.Абул-Можид айтди: Абдуллоҳнинг ҳузурига бир киши келди — (ровий) қиссани зикр қилди — сўнг у Расулуллоҳ ﷺдан ҳадис айтишга киришди. У деди: Исломда — ёки: мусулмонлардан — биринчи бўлиб (қўли) кесилган киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келтирилган бир киши эди. «Ё Расулуллоҳ! Албатта, бу ўғирлик қилди», дейилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺнинг юзларига худди кул сепилгандек бўлди. Улардан бири: «Ё Расулуллоҳ!» — яъни: «Сизга нима бўлди?» деди. У зот: «Мени нима ҳам (ғамгин бўлишдан) тўсарди? Сизлар ўз шеригингизга қарши шайтоннинг ёрдамчиларисиз. Аллоҳ азза ва жалла эса авф қилувчидир, авфни севади. Амр соҳибига ҳадд (иши) келтирилса, уни албатта ижро қилиши лозим», дедилар. Сўнг: {Авф қилсинлар ва кечирсинлар! Аллоҳнинг сизларни мағфират қилишини хоҳламайсизларми? Аллоҳ Мағфиратли, Раҳмлидир} (оятини) ўқидилар. Яҳё деди: Буни бизга Суфён имло қилиб ёздирди.