حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ الْحَارِثِ الْجَابِرِ عَنْ أَبِي مَاجِدٍ قَالَأَتَى رَجُلٌ ابْنَ مَسْعُودٍ بِابْنِ أَخٍ لَهُ فَقَالَ إِنَّ هَذَا ابْنُ أَخِي وَقَدْ شَرِبَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُ أَوَّلَ حَدٍّ كَانَ فِي الْإِسْلَامِ امْرَأَةٌ سَرَقَتْ فَقُطِعَتْ يَدُهَا فَتَغَيَّرَ لِذَلِكَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَغَيُّرًا شَدِيدًا ثُمَّ قَالَ {وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ}
Abu Mojid (rahimahulloh) aytdi: Bir kishi Ibn Masʼudning huzuriga jiyanini olib kelib: «Bu — jiyanim, u ichkilik ichdi», dedi. Shunda Abdulloh (roziyallohu anhu): «Men Islomdagi eng birinchi hadni bilaman: bir ayol oʻgʻirlik qilgan edi, uning qoʻli kesildi. Shundan Rasululloh ﷺ ning yuzlari qattiq oʻzgardi. Soʻng u zot: {Avf etsinlar va kechirsinlar! Allohning sizlarni magʻfirat qilishini yoqtirmaysizlarmi? Alloh magʻfiratli, rahmlidir} (deb oʻqidilar)», dedi.Абу Можид (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Бир киши Ибн Масъуднинг ҳузурига жиянини олиб келиб: «Бу — жияним, у ичкилик ичди», деди. Шунда Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу): «Мен Исломдаги энг биринчи ҳадни биламан: бир аёл ўғирлик қилган эди, унинг қўли кесилди. Шундан Расулуллоҳ ﷺ нинг юзлари қаттиқ ўзгарди. Сўнг у зот: {Авф этсинлар ва кечирсинлар! Аллоҳнинг сизларни мағфират қилишини ёқтирмайсизларми? Аллоҳ мағфиратли, раҳмлидир} (деб ўқидилар)», деди.