حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحَاجَةٍ لَهُ فَقَالَ ائْتِنِي بِشَيْءٍ أَسْتَنْجِي بِهِ وَلَا تُقْرِبْنِي حَائِلًا وَلَا رَجِيعًا ثُمَّ أَتَيْتُهُ بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى فَحَنَا ثُمَّ طَبَّقَ يَدَيْهِ حِينَ رَكَعَ وَجَعَلَهُمَا بَيْنَ فَخِذَيْهِ
Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ hojatlari uchun chiqdilar va: «Menga istinjo qiladigan bir narsa keltir, ammo menga nopok narsani ham, tezakni ham yaqinlashtirma», dedilar. Soʻng men u zotga suv keltirdim, u zot tahorat qildilar, soʻng turib namoz oʻqidilar; engashib ruku qilganlarida ikki qoʻllarini birlashtirdilar va ularni ikki sonlari orasiga qoʻydilar.Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ ҳожатлари учун чиқдилар ва: «Менга истинжо қиладиган бир нарса келтир, аммо менга нопок нарсани ҳам, тезакни ҳам яқинлаштирма», дедилар. Сўнг мен у зотга сув келтирдим, у зот таҳорат қилдилар, сўнг туриб намоз ўқидилар; энгашиб руку қилганларида икки қўлларини бирлаштирдилар ва уларни икки сонлари орасига қўйдилар.