حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ {فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا} قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ لَمَّا نَزَلَتْ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ
Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) dedi: {Bas, Robbingga hamd aytib tasbeh ayt va Undan magʻfirat soʻra. Albatta, U tavbalarni koʻp qabul qiluvchidir} (oyati) nozil boʻlganida — Abdurrazzoq: {Izo jaa nasrullohi val-fath} nozil boʻlganida, dedi — Nabiy ﷺ: «Subhanakallohumma va bihamdika, allohummagʻfir liy, innaka Antat-Tavvab», deb aytishni koʻpaytirar edilar.Абдуллоҳ (ибн Масъуд) (розияллоҳу анҳу) деди: {Бас, Роббингга ҳамд айтиб тасбеҳ айт ва Ундан мағфират сўра. Албатта, У тавбаларни кўп қабул қилувчидир} (ояти) нозил бўлганида — Абдурраззоқ: {Изо жаа насруллоҳи вал-фатҳ} нозил бўлганида, деди — Набий ﷺ: «Субҳанакаллоҳумма ва биҳамдика, аллоҳуммағфир лий, иннака Антат-Тавваб», деб айтишни кўпайтирар эдилар.