حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَحَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عُرِضَتْ عَلَيَّ الْأُمَمُ بِالْمَوْسِمِ فَرَاثَتْ عَلَيَّ أُمَّتِي قَالَ فَرَأَيْتُهُمْ فَأَعْجَبَتْنِي كَثْرَتُهُمْ وَهَيْئَاتُهُمْ قَدْ مَلَئُوا السَّهْلَ وَالْجَبَلَ قَالَ حَسَنٌ فَقَالَ أَرَضِيتَ يَا مُحَمَّدُ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّ لَكَ مَعَ هَؤُلَاءِ قَالَ عَفَّانُ وَحَسَنٌ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ مَعَ هَؤُلَاءِ سَبْعِينَ أَلْفًا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ وَهُمْ الَّذِينَ لَا يَسْتَرْقُونَ وَلَا يَتَطَيَّرُونَ وَلَا يَكْتَوُونَ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ فَقَامَ عُكَّاشَةُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَدَعَا لَهُ ثُمَّ قَامَ آخَرُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَقَالَ سَبَقَكَ بِهَا عُكَّاشَةُ
Ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Menga mavsimda ummatlar koʻrsatildi, ummatim menga kech keldi. Soʻng men ularni koʻrdim, ularning koʻpligi va koʻrinishlari meni hayratga soldi; ular tekislikni ham, togʻni ham toʻldirib yuborgan edilar. (Menga): ‹Rozi boʻldingmi, ey Muhammad?› deyildi. Men: ‹Ha›, dedim. ‹Ey Muhammad, ular bilan birga yetmish ming kishi hisob-kitobsiz jannatga kiradi. Ular ruqya soʻramaydigan, fol ochmaydigan, kuydirib davolanmaydigan va Robbilariga tavakkal qiladigan kishilardir›, deyildi». Shunda Ukkosha turib: «Ey Allohning Nabiysi, meni ulardan qilishini Allohdan soʻrang», dedi. U zot unga duo qildilar. Soʻng boshqa bir kishi turib: «Ey Allohning Nabiysi, meni ulardan qilishini Allohdan soʻrang», dedi. U zot: «Bunda Ukkosha sendan oʻzib ketdi», dedilar.Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Менга мавсимда умматлар кўрсатилди, умматим менга кеч келди. Сўнг мен уларни кўрдим, уларнинг кўплиги ва кўринишлари мени ҳайратга солди; улар текисликни ҳам, тоғни ҳам тўлдириб юборган эдилар. (Менга): ‹Рози бўлдингми, эй Муҳаммад?› дейилди. Мен: ‹Ҳа›, дедим. ‹Эй Муҳаммад, улар билан бирга етмиш минг киши ҳисоб-китобсиз жаннатга киради. Улар руқя сўрамайдиган, фол очмайдиган, куйдириб даволанмайдиган ва Роббиларига таваккал қиладиган кишилардир›, дейилди». Шунда Уккоша туриб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мени улардан қилишини Аллоҳдан сўранг», деди. У зот унга дуо қилдилар. Сўнг бошқа бир киши туриб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мени улардан қилишини Аллоҳдан сўранг», деди. У зот: «Бунда Уккоша сендан ўзиб кетди», дедилар.