قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ رِفَاعَةَ الْجُهَنِيِّ قَالَأَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْكَدِيدِ أَوْ قَالَ بِقُدَيْدٍ فَجَعَلَ رِجَالٌ مِنَّا يَسْتَأْذِنُونَ إِلَى أَهْلِيهِمْ فَيَأْذَنُ لَهُمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ مَا بَالُ رِجَالٍ يَكُونُ شِقُّ الشَّجَرَةِ الَّتِي تَلِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْغَضَ إِلَيْهِمْ مِنْ الشِّقِّ الْآخَرِ فَلَمْ نَرَ عِنْدَ ذَلِكَ مِنْ الْقَوْمِ إِلَّا بَاكِيًا فَقَالَ رَجُلٌ إِنَّ الَّذِي يَسْتَأْذِنُكَ بَعْدَ هَذَا لَسَفِيهٌ فَحَمِدَ اللَّهَ وَقَالَ حِينَئِذٍ أَشْهَدُ عِنْدَ اللَّهِ لَا يَمُوتُ عَبْدٌ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ صِدْقًا مِنْ قَلْبِهِ ثُمَّ يُسَدِّدُ إِلَّا سُلِكَ فِي الْجَنَّةِ قَالَ وَقَدْ وَعَدَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يُدْخِلَ مِنْ أُمَّتِي سَبْعِينَ أَلْفًا لَا حِسَابَ عَلَيْهِمْ وَلَا عَذَابَ وَإِنِّي لَأَرْجُو أَنْ لَا يَدْخُلُوهَا حَتَّى تَبَوَّءُوا أَنْتُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِكُمْ وَأَزْوَاجِكُمْ وَذُرِّيَّاتِكُمْ مَسَاكِنَ فِي الْجَنَّةِ وَقَالَ إِذَا مَضَى نِصْفُ اللَّيْلِ أَوْ قَالَ ثُلُثَا اللَّيْلِ يَنْزِلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُ عَنْ عِبَادِي أَحَدًا غَيْرِي مَنْ ذَا يَسْتَغْفِرُنِي فَأَغْفِرَ لَهُ مَنْ الَّذِي يَدْعُونِي أَسْتَجِيبُ لَهُ مَنْ ذَا الَّذِي يَسْأَلُنِي أُعْطِيهِ
Rifoʻa al-Juhaniy (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga qaytib kelayotgan edik. Al-Kadid — yoki Qudayd — degan joyga yetganimizda, bizdan bir qancha kishilar ahllari huzuriga borishga izn soʻray boshladilar, u zot esa ularga izn berardilar. Soʻng Rasululloh ﷺ turib, Allohga hamd va sano aytdilar, keyin: «Ayrim kishilarga nima boʻldiki, daraxtning Rasululloh ﷺga yaqin tomoni ularga boshqa tomonidan koʻra yomonroq koʻrinadi?» dedilar. Shundan soʻng biz qavmda yigʻlayotgan kishidan boshqasini koʻrmadik. Bir kishi: «Bundan keyin sizdan izn soʻragan kishi albatta ahmoqdir», dedi. Shunda u zot Allohga hamd aytdilar va oʻshanda: «Alloh huzurida guvohlik beramanki, Allohdan oʻzga iloh yoʻq va men Allohning Rasuli ekanimga chin qalbidan guvohlik bergan, soʻng toʻgʻri yoʻlda mustahkam turgan hech bir banda oʻlmaydiki, u jannatga solinmasin», dedilar. Yana: «Robbim azza va jalla menga ummatimdan yetmish ming kishini hisobsiz va azobsiz (jannatga) kiritishni vaʼda qilgan. Men umid qilamanki, sizlar va ota-bobolaringizdan, juftlaringizdan hamda zurriyotlaringizdan solih boʻlganlar jannatdagi maskanlaringizga joylashmaguningizcha, ular unga kirmaydilar», dedilar. Yana: «Tunning yarmi — yoki tunning uchdan ikkisi — oʻtganda, Alloh azza va jalla dunyo osmoniga tushadi va: ‹Men bandalarim haqida Oʻzimdan boshqa hech kimdan soʻramayman. Kim Mendan magʻfirat soʻraydi — uni magʻfirat qilaman? Kim Menga duo qiladi — unga ijobat qilaman? Kim Mendan soʻraydi — unga beraman?› deydi», dedilar.Рифўа ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга қайтиб келаётган эдик. Ал-Кадид — ёки Қудайд — деган жойга етганимизда, биздан бир қанча кишилар аҳллари ҳузурига боришга изн сўрай бошладилар, у зот эса уларга изн берардилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ туриб, Аллоҳга ҳамд ва сано айтдилар, кейин: «Айрим кишиларга нима бўлдики, дарахтнинг Расулуллоҳ ﷺга яқин томони уларга бошқа томонидан кўра ёмонроқ кўринади?» дедилар. Шундан сўнг биз қавмда йиғлаётган кишидан бошқасини кўрмадик. Бир киши: «Бундан кейин сиздан изн сўраган киши албатта аҳмоқдир», деди. Шунда у зот Аллоҳга ҳамд айтдилар ва ўшанда: «Аллоҳ ҳузурида гувоҳлик бераманки, Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва мен Аллоҳнинг Расули эканимга чин қалбидан гувоҳлик берган, сўнг тўғри йўлда мустаҳкам турган ҳеч бир банда ўлмайдики, у жаннатга солинмасин», дедилар. Яна: «Роббим азза ва жалла менга умматимдан етмиш минг кишини ҳисобсиз ва азобсиз (жаннатга) киритишни ваъда қилган. Мен умид қиламанки, сизлар ва ота-боболарингиздан, жуфтларингиздан ҳамда зурриётларингиздан солиҳ бўлганлар жаннатдаги масканларингизга жойлашмагунингизча, улар унга кирмайдилар», дедилар. Яна: «Туннинг ярми — ёки туннинг учдан иккиси — ўтганда, Аллоҳ азза ва жалла дунё осмонига тушади ва: ‹Мен бандаларим ҳақида Ўзимдан бошқа ҳеч кимдан сўрамайман. Ким Мендан мағфират сўрайди — уни мағфират қиламан? Ким Менга дуо қилади — унга ижобат қиламан? Ким Мендан сўрайди — унга бераман?› дейди», дедилар.