Abu Talha al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kuni Rasululloh Ǻ koʻngillari xushnud holda tongni qarshiladilar, yuzlarida shodlik koʻrinib turardi. «Ey Allohning Rasuli, bugun koʻnglingiz xushnud holda tongni qarshiladingiz, yuzingizda shodlik koʻrinib turibdi», dedilar. U zot: «Ha, menga Robbim azza va jalladan bir keluvchi kelib: ‹Ummatingdan kim senga bir marta salavot aytsa, Alloh unga oʻn hasana yozadi, undan oʻn gunohni oʻchiradi, uni oʻn daraja koʻtaradi va unga shuning mislini qaytaradi›, dedi», dedilar.Абу Талҳа ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир куни Расулуллоҳ Ǻ кўнгиллари хушнуд ҳолда тонгни қаршиладилар, юзларида шодлик кўриниб турарди. «Эй Аллоҳнинг Расули, бугун кўнглингиз хушнуд ҳолда тонгни қаршиладингиз, юзингизда шодлик кўриниб турибди», дедилар. У зот: «Ҳа, менга Роббим азза ва жалладан бир келувчи келиб: ‹Умматингдан ким сенга бир марта салавот айтса, Аллоҳ унга ўн ҳасана ёзади, ундан ўн гуноҳни ўчиради, уни ўн даража кўтаради ва унга шунинг мислини қайтаради›, деди», дедилар.