قَالَ حَدَّثَنِي مَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ قَالَخَرَجْتُ مِنْ الْمَدِينَةِ ذَاهِبًا نَحْوَ الْغَابَةِ حَتَّى إِذَا كُنْتُ بِثَنِيَّةِ الْغَابَةِ لَقِيَنِي غُلَامٌ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَ قُلْتُ وَيْحَكَ مَا لَكَ قَالَ أُخِذَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ مَنْ أَخَذَهَا قَالَ غَطَفَانُ وفَزَارَةُ قَالَ فَصَرَخْتُ ثَلَاثَ صَرَخَاتٍ أَسْمَعَتْ مَنْ بَيْنَ لَابَتَيْهَا يَا صَبَاحَاهْ يَا صَبَاحَاهْ ثُمَّ انْدَفَعْتُ حَتَّى أَلْقَاهُمْ وَقَدْ أَخَذُوهَا قَالَ فَجَعَلْتُ أَرْمِيهِمْ وَأَقُولُ أَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِوَالْيَوْمُ يَوْمٌ أَقْرَعُقَالَ فَاسْتَنْقَذْتُهَا مِنْهُمْ قَبْلَ أَنْ يَشْرَبُوا فَأَقْبَلْتُ بِهَا أَسُوقُهَا فَلَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْقَوْمَ عِطَاشٌ وَإِنِّي أَعْجَلْتُهُمْ قَبْلَ أَنْ يَشْرَبُوا فَاذْهَبْ فِي أَثَرِهِمْ فَقَالَ يَا ابْنَ الْأَكْوَعِ مَلَكْتَ فَأَسْجِحْ إِنَّ الْقَوْمَ يُقْرَوْنَ فِي قَوْمِهِمْ
Salama ibn al-Akvaʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Madinadan Gʻoba tomon chiqdim. Gʻoba togʻ yoʻliga yetganimda, meni Abdurrahmon ibn Avfning bir quli uchratdi. Men: «Voy senga, senga nima boʻldi?» dedim. U: «Rasululloh ﷺning sogʻin tuyalari olib ketildi», dedi. Men: «Ularni kim oldi?» dedim. U: «Gʻatafon va Fazora», dedi. Shunda men Madinaning ikki toshloq maydoni orasidagilarga eshittirib, uch marta: «Yo sabohah! Yo sabohah!» deb baqirdim. Soʻng shoshib joʻnadim va ular tuyalarni olib ketgan holda ularni uchratdim. Men ularga oʻq ota boshladim va: «Men — Akvaʼning oʻgʻliman, bugun razillar (halok boʻladigan) kundir», der edim. Bas, men tuyalarni ular suv ichishidan oldin ulardan qutqarib oldim va ularni haydab qaytdim. Rasululloh ﷺ meni uchratdilar. Men: «Yo Rasululloh, oʻsha qavm chanqagan, men ularni suv ichishlaridan oldin shoshirdim; bas, men ularning ortidan boray», dedim. U zot: «Ey Akvaʼning oʻgʻli, sen (ular ustidan) qudratga ega boʻlding, endi yumshoqlik qil. Zero oʻsha qavmni oʻz qavmi mehmon qilmoqda», dedilar.Салама ибн ал-Акваъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Мадинадан Ғоба томон чиқдим. Ғоба тоғ йўлига етганимда, мени Абдурраҳмон ибн Авфнинг бир қули учратди. Мен: «Вой сенга, сенга нима бўлди?» дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺнинг соғин туялари олиб кетилди», деди. Мен: «Уларни ким олди?» дедим. У: «Ғатафон ва Фазора», деди. Шунда мен Мадинанинг икки тошлоқ майдони орасидагиларга эшиттириб, уч марта: «Ё сабоҳаҳ! Ё сабоҳаҳ!» деб бақирдим. Сўнг шошиб жўнадим ва улар туяларни олиб кетган ҳолда уларни учратдим. Мен уларга ўқ ота бошладим ва: «Мен — Акваънинг ўғлиман, бугун разиллар (ҳалок бўладиган) кундир», дер эдим. Бас, мен туяларни улар сув ичишидан олдин улардан қутқариб олдим ва уларни ҳайдаб қайтдим. Расулуллоҳ ﷺ мени учратдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, ўша қавм чанқаган, мен уларни сув ичишларидан олдин шоширдим; бас, мен уларнинг ортидан борай», дедим. У зот: «Эй Акваънинг ўғли, сен (улар устидан) қудратга эга бўлдинг, энди юмшоқлик қил. Зеро ўша қавмни ўз қавми меҳмон қилмоқда», дедилар.