حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَرَادَ ابْنُ مَعْمَرٍ أَنْ يُنْكِحَ، ابْنَهُ ابْنَةَ شَيْبَةَ بْنِ جُبَيْرٍ فَبَعَثَنِي إِلَى أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ أَمِيرُ الْمَوْسِمِ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ أَخَاكَ أَرَادَ أَنْ يُنْكِحَ ابْنَهُ فَأَرَادَ أَنْ يُشْهِدَكَ ذَاكَ فَقَالَ أَلَا أُرَاهُ عِرَاقِيًّا جَافِيًا إِنَّ الْمُحْرِمَ لَا يَنْكِحُ وَلَا يُنْكِحُ ثُمَّ حَدَّثَ عَنْ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِمِثْلِهِ يَرْفَعُهُ.
Aban ibn Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ibn Maʼmar oʻgʻlini Shayba ibn Jubayrning qiziga uylantirmoqchi boʻlib, meni Aban ibn Usmon (roziyallohu anhu)ning oldiga yubordi — u hajning amiri edi. Men uning oldiga borib: «Akangiz oʻgʻlini uylantirmoqchi va bu nikohga sizni guvoh qilmoqchi», dedim. U: «Seni gʻoʻr iroqlik deb bilaman. Ihromdagi kishi na uylanadi, na birovni uylantiradi», dedi. Soʻng Usmon (roziyallohu anhu)dan xuddi shunga oʻxshash hadisni Paygʻambar ﷺ ga koʻtarib rivoyat qildi.Абан ибн Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ибн Маъмар ўғлини Шайба ибн Жубайрнинг қизига уйлантирмоқчи бўлиб, мени Абан ибн Усмон (розияллоҳу анҳу)нинг олдига юборди — у ҳажнинг амири эди. Мен унинг олдига бориб: «Акангиз ўғлини уйлантирмоқчи ва бу никоҳга сизни гувоҳ қилмоқчи», дедим. У: «Сени ғўр ироқлик деб биламан. Иҳромдаги киши на уйланади, на бировни уйлантиради», деди. Сўнг Усмон (розияллоҳу анҳу)дан худди шунга ўхшаш ҳадисни Пайғамбар ﷺ га кўтариб ривоят қилди.