Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot — yaʼni Nabiy ﷺ — oʻrta oʻn (kun)da iʼtikof qildilar, biz ham u zot bilan birga iʼtikof qildik. Yigirmanchi kunning tongi boʻlganda, biz jihozlarimizni koʻchirayotgan edik, u zot yonimizdan oʻtib: «Kim iʼtikofda boʻlsa, iʼtikof joyida turaversin. Men bu kechani koʻrgan edim, soʻng u menga unutdirildi; oʻzimni suv va loyda sajda qilayotgan holda koʻrdim», dedilar. Masjidning shipi xurmo shoxlaridan edi. Shunda osmon qoʻzgʻalib (yomgʻir yogʻdi) va men Rasululloh ﷺni — burunlari va peshonalarida suv va loy izi bilan — koʻrdim.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зот — яъни Набий ﷺ — ўрта ўн (кун)да иътикоф қилдилар, биз ҳам у зот билан бирга иътикоф қилдик. Йигирманчи куннинг тонги бўлганда, биз жиҳозларимизни кўчираётган эдик, у зот ёнимиздан ўтиб: «Ким иътикофда бўлса, иътикоф жойида тураверсин. Мен бу кечани кўрган эдим, сўнг у менга унутдирилди; ўзимни сув ва лойда сажда қилаётган ҳолда кўрдим», дедилар. Масжиднинг шипи хурмо шохларидан эди. Шунда осмон қўзғалиб (ёмғир ёғди) ва мен Расулуллоҳ ﷺни — бурунлари ва пешоналарида сув ва лой изи билан — кўрдим.