حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ مَا يُخْرِجُ اللَّهُ مِنْ نَبَاتِ الْأَرْضِ وَزَهْرَةِ الدُّنْيَا فَقَالَ رَجُلٌ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ أَوَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَسَكَتَ حَتَّى رَأَيْنَا أَنَّهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ وَغَشِيَهُ بُهْرٌ وَعَرَقٌ فَقَالَ أَيْنَ السَّائِلُ فَقَالَ هَا أَنَا وَلَمْ أُرِدْ إِلَّا خَيْرًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْخَيْرَ لَا يَأْتِي إِلَّا بِالْخَيْرِ إِنَّ الْخَيْرَ لَا يَأْتِي إِلَّا بِالْخَيْرِ إِنَّ الْخَيْرَ لَا يَأْتِي إِلَّا بِالْخَيْرِ وَلَكِنَّ الدُّنْيَا خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ وَكَانَ مَا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ حَبَطًا أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةُ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى امْتَدَّتْ خَاصِرَتَاهَا وَاسْتَقْبَلَتْ الشَّمْسَ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ عَادَتْ فَأَكَلَتْ فَمَنْ أَخَذَهَا بِحَقِّهَا بُورِكَ لَهُ فِيهِ وَمَنْ أَخَذَهَا بِغَيْرِ حَقِّهَا لَمْ يُبَارَكْ لَهُ وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُقَالَ سُفْيَانُ وَكَانَ الْأَعْمَشُ يَسْأَلُنِي عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ minbar ustida turib: «Men sizlar uchun eng koʻp qoʻrqadigan narsa — Alloh yerning oʻsimliklaridan va dunyoning zeb-ziynatidan chiqaradigan narsadir», dedilar. Shunda bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, yaxshilik yomonlik keltiradimi?» dedi. U zot jim qoldilar, hatto biz u zotga vahiy tushayotganini koʻrdik. (Roviy) dedi: U zotni ogʻir nafas va ter qopladi. Soʻng u zot: «Soʻragan kishi qani?» dedilar. U: «Mana men, men faqat yaxshilikni koʻzlagan edim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta yaxshilik faqat yaxshilik keltiradi, albatta yaxshilik faqat yaxshilik keltiradi, albatta yaxshilik faqat yaxshilik keltiradi. Lekin dunyo koʻm-koʻk va shirindir. Bahor undirgan oʻt (hayvonni) qorni damlab oʻldiradi yoki oʻlimga yaqinlashtiradi — koʻkat yeguvchidan boshqasini: u yeydi, hatto ikki biqini kerilib ketadi, soʻng quyoshga qarab turib, tezagini tashlaydi va siydik chiqaradi, keyin qaytib yana yeydi. Bas, kim uni (molni) haqi bilan olsa, unga barakot beriladi; kim uni haqsiz olsa, unga barakot berilmaydi va u yeb toʻymaydigan kishiga oʻxshab qoladi», dedilar. Sufyon aytdi: Aʼmash mendan shu hadisni soʻrar edi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ минбар устида туриб: «Мен сизлар учун энг кўп қўрқадиган нарса — Аллоҳ ернинг ўсимликларидан ва дунёнинг зеб-зийнатидан чиқарадиган нарсадир», дедилар. Шунда бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, яхшилик ёмонлик келтирадими?» деди. У зот жим қолдилар, ҳатто биз у зотга ваҳий тушаётганини кўрдик. (Ровий) деди: У зотни оғир нафас ва тер қоплади. Сўнг у зот: «Сўраган киши қани?» дедилар. У: «Мана мен, мен фақат яхшиликни кўзлаган эдим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта яхшилик фақат яхшилик келтиради, албатта яхшилик фақат яхшилик келтиради, албатта яхшилик фақат яхшилик келтиради. Лекин дунё кўм-кўк ва шириндир. Баҳор ундирган ўт (ҳайвонни) қорни дамлаб ўлдиради ёки ўлимга яқинлаштиради — кўкат егувчидан бошқасини: у ейди, ҳатто икки биқини керилиб кетади, сўнг қуёшга қараб туриб, тезагини ташлайди ва сийдик чиқаради, кейин қайтиб яна ейди. Бас, ким уни (молни) ҳақи билан олса, унга баракот берилади; ким уни ҳақсиз олса, унга баракот берилмайди ва у еб тўймайдиган кишига ўхшаб қолади», дедилар. Суфён айтди: Аъмаш мендан шу ҳадисни сўрар эди.