Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Shox (sur) sohibi shoxni ogʻziga olib, peshonasini egib, qulogʻini ding qilib, qachon buyurilishini kutib turgan boʻlsa, men qanday tinch boʻlay?!», dedilar. Musulmonlar: «Ey Allohning Rasuli, unda biz nima deylik?», dedilar. U zot: «‹Hasbunallohu va niʼmal-vakiyl, alallohi tavakkalno› (Alloh bizga yetarli va U naqadar yaxshi vakildir, Allohga tavakkal qildik), deb ayting», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Шох (сур) соҳиби шохни оғзига олиб, пешонасини эгиб, қулоғини динг қилиб, қачон буюрилишини кутиб турган бўлса, мен қандай тинч бўлай?!», дедилар. Мусулмонлар: «Эй Аллоҳнинг Расули, унда биз нима дейлик?», дедилар. У зот: «‹Ҳасбуналлоҳу ва ниъмал-вакийл, алаллоҳи таваккално› (Аллоҳ бизга етарли ва У нақадар яхши вакилдир, Аллоҳга таваккал қилдик), деб айтинг», дедилар.