Abu Said (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat ahli jannatga, doʻzax ahli doʻzaxga kirganida, oʻlim oqu-qora (rangli) qoʻchqor suratida keltiriladi va jannat bilan doʻzax oʻrtasida toʻxtatiladi. Soʻng: ‹Ey jannat ahli! Buni tanidingizmi?› deyiladi. Ular boʻyinlarini choʻzib qarashadi va: ‹Ha, bu oʻlim›, deyishadi. Soʻng: ‹Ey doʻzax ahli! Buni tanidingizmi?› deyiladi. Ular ham boʻyinlarini choʻzib qarashadi va: ‹Ha, bu oʻlim›, deyishadi. Soʻng u haqda buyuriladi va u soʻyiladi. Keyin: ‹Ey jannat ahli! Abadiylik, endi oʻlim yoʻq! Ey doʻzax ahli! Abadiylik, endi oʻlim yoʻq!› deyiladi», dedilar. (Roviy) dedi: Soʻng Rasululloh ﷺ {Sen ularni — gʻaflatda boʻlgan holda ish hal qilib boʻlinadigan — hasrat kunidan ogohlantir!} (oyatini) tilovat qildilar va qoʻllari bilan ishora qildilar. Muhammad ibn Ubayd oʻz hadisida: «Jannat ahli jannatga, doʻzax ahli doʻzaxga kirganida, oʻlim oqu-qora qoʻchqor suratida keltiriladi», dedi.Абу Саид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат аҳли жаннатга, дўзах аҳли дўзахга кирганида, ўлим оқу-қора (рангли) қўчқор суратида келтирилади ва жаннат билан дўзах ўртасида тўхтатилади. Сўнг: ‹Эй жаннат аҳли! Буни танидингизми?› дейилади. Улар бўйинларини чўзиб қарашади ва: ‹Ҳа, бу ўлим›, дейишади. Сўнг: ‹Эй дўзах аҳли! Буни танидингизми?› дейилади. Улар ҳам бўйинларини чўзиб қарашади ва: ‹Ҳа, бу ўлим›, дейишади. Сўнг у ҳақда буюрилади ва у сўйилади. Кейин: ‹Эй жаннат аҳли! Абадийлик, энди ўлим йўқ! Эй дўзах аҳли! Абадийлик, энди ўлим йўқ!› дейилади», дедилар. (Ровий) деди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺ {Сен уларни — ғафлатда бўлган ҳолда иш ҳал қилиб бўлинадиган — ҳасрат кунидан огоҳлантир!} (оятини) тиловат қилдилар ва қўллари билан ишора қилдилар. Муҳаммад ибн Убайд ўз ҳадисида: «Жаннат аҳли жаннатга, дўзах аҳли дўзахга кирганида, ўлим оқу-қора қўчқор суратида келтирилади», деди.