حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الْمَوَالِي حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ الْأَنْصَارِيُّ قَالَأُخْبِرَ أَبُو سَعِيدٍ بِجِنَازَةٍ فَعَادَ تَخَلَّفَ حَتَّى إِذَا أَخَذَ النَّاسُ مَجَالِسَهُمْ ثُمَّ جَاءَ فَلَمَّا رَآهُ الْقَوْمُ تَشَذَّبُوا عَنْهُ فَقَامَ بَعْضُهُمْ لِيَجْلِسَ فِي مَجْلِسِهِ فَقَالَ لَا إِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ خَيْرَ الْمَجَالِسِ أَوْسَعُهَا ثُمَّ تَنَحَّى وَجَلَسَ فِي مَجْلِسٍ وَاسِعٍ
Abu Saidga bir janoza haqida xabar berildi. U (borishni) kechiktirib, odamlar oʻz joylarini egallaganidan keyin keldi. Qavm uni koʻrgach, unga joy boʻshatib siljidilar va ulardan biri oʻz joyiga oʻtqazish uchun turdi. Shunda u: «Yoʻq, men Nabiy ﷺ ning: ‹Albatta majlislarning eng yaxshisi — eng kengidir›, deganlarini eshitganman», dedi. Soʻng chetga oʻtib, keng joyga oʻtirdi.Абу Саидга бир жаноза ҳақида хабар берилди. У (боришни) кечиктириб, одамлар ўз жойларини эгаллаганидан кейин келди. Қавм уни кўргач, унга жой бўшатиб силжидилар ва улардан бири ўз жойига ўтқазиш учун турди. Шунда у: «Йўқ, мен Набий ﷺ нинг: ‹Албатта мажлисларнинг энг яхшиси — энг кенгидир›, деганларини эшитганман», деди. Сўнг четга ўтиб, кенг жойга ўтирди.