حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مَالِكٍ حَدَّثَنِي أَيُّوبُ بْنُ حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى قَالَكُنْتُ عِنْدَ مَرْوَانَ فَدَخَلَ أَبُو سَعِيدٍ فَقَالَ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْ النَّفْخِ فِي الشَّرَابِ قَالَ نَعَمْ فَقَالَ رَجُلٌ إِنِّي لَا أُرْوَى مِنْ نَفَسٍ وَاحِدٍ قَالَ أَبِنْهُ عَنْكَ ثُمَّ تَنَفَّسْ قَالَ أَرَى فِيهِ الْقَذَاةَ قَالَ فَأَهْرِقْهَا
Abul Musanno aytdi: Men Marvonning huzurida edim. Shunda Abu Said (roziyallohu anhu) kirdi. (Marvon) unga: «Sen Rasululloh ﷺning ichimlikka puflashdan qaytarganlarini eshitganmisan?» dedi. U: «Ha», dedi. Shunda bir kishi: «Men bir nafas bilan qonmayman», dedi. (Abu Said): «Idishni ogʻzingdan uzoqlashtir, soʻng nafas ol», dedi. U: «Men unda xas koʻryapman», dedi. (Abu Said): «Uni toʻkib tashla», dedi.Абул Мусанно айтди: Мен Марвоннинг ҳузурида эдим. Шунда Абу Саид (розияллоҳу анҳу) кирди. (Марвон) унга: «Сен Расулуллоҳ ﷺнинг ичимликка пуфлашдан қайтарганларини эшитганмисан?» деди. У: «Ҳа», деди. Шунда бир киши: «Мен бир нафас билан қонмайман», деди. (Абу Саид): «Идишни оғзингдан узоқлаштир, сўнг нафас ол», деди. У: «Мен унда хас кўряпман», деди. (Абу Саид): «Уни тўкиб ташла», деди.