حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ أَنْبَأَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَحْقِرَنَّ أَحَدُكُمْ نَفْسَهُ أَنْ يَرَى أَمْرًا لِلَّهِ عَلَيْهِ فِيهِ مَقَالًا ثُمَّ لَا يَقُولُهُ فَيَقُولُ اللَّهُ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَقُولَ فِيهِ فَيَقُولُ رَبِّ خَشِيتُ النَّاسَ فَيَقُولُ وَأَنَا أَحَقُّ أَنْ يُخْشَى
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Biringiz oʻzini kamsitmasin — Alloh (haqi) uchun oʻzi soʻz aytishi lozim boʻlgan bir ishni koʻrib turib, soʻng uni aytmasligi bilan. Shunda Alloh unga: ‹U haqda gapirishdan seni nima toʻsdi?› deydi. U: ‹Ey Robbim, odamlardan qoʻrqdim›, deydi. Alloh: ‹Mendan qoʻrqishing haqliroq edi›, deydi».Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирингиз ўзини камситмасин — Аллоҳ (ҳақи) учун ўзи сўз айтиши лозим бўлган бир ишни кўриб туриб, сўнг уни айтмаслиги билан. Шунда Аллоҳ унга: ‹У ҳақда гапиришдан сени нима тўсди?› дейди. У: ‹Эй Роббим, одамлардан қўрқдим›, дейди. Аллоҳ: ‹Мендан қўрқишинг ҳақлироқ эди›, дейди».