حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِضَبٍّ فَقَلَّبَهُ بِعُودٍ كَانَ فِي يَدِهِ ظَهْرَهُ لِبَطْنِهِ فَقَالَ تَاهَ سِبْطٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَإِنْ يَكُنْ فَهُوَ هَذَا
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺning oldilariga bir kaltakesak keltirildi. U zot uni qoʻllaridagi tayoqcha bilan orqasidan qorniga agʻdardilar-da: «Bani Isroildan bir avlod yoʻqolgan edi. Agar (u avlod boʻlsa), mana shudir», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига бир калтакесак келтирилди. У зот уни қўлларидаги таёқча билан орқасидан қорнига ағдардилар-да: «Бани Исроилдан бир авлод йўқолган эди. Агар (у авлод бўлса), мана шудир», дедилар.