حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ زَيْدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَأَرْسَلَنِي أَهْلِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْأَلُهُ طَعَامًا فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَخْطُبُ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ مَنْ يَصْبِرْ يُصَبِّرْهُ اللَّهُ وَمَنْ يَسْتَغْنِ يُغْنِهِ اللَّهُ وَمَنْ يَسْتَعِفَّ يُعِفَّهُ اللَّهُ وَمَا رُزِقَ الْعَبْدُ رِزْقًا أَوْسَعَ لَهُ مِنْ الصَّبْرِ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Ahlim meni Rasululloh ﷺ ning oldilariga taom soʻrab yubordi. Nabiy ﷺ ning huzurlariga keldim, u zot xutba qilayotgan edilar. U zotning: «Kim sabr qilsa, Alloh unga sabr beradi; kim beniyoz boʻlishni tilasa, Alloh uni boy qiladi; kim iffat tilasa, Alloh uni iffatli qiladi. Bandaga sabrdan koʻra kengroq rizq berilgan emas», — deganlarini eshitdim.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Аҳлим мени Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига таом сўраб юборди. Набий ﷺ нинг ҳузурларига келдим, у зот хутба қилаётган эдилар. У зотнинг: «Ким сабр қилса, Аллоҳ унга сабр беради; ким бениёз бўлишни тиласа, Аллоҳ уни бой қилади; ким иффат тиласа, Аллоҳ уни иффатли қилади. Бандага сабрдан кўра кенгроқ ризқ берилган эмас», — деганларини эшитдим.