حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُزَفَّتِ وَأَنْ يُخْلَطَ بَيْنَ الزَّبِيبِ وَالتَّمْرِ وَالْبُسْرِ وَالتَّمْرِ
Abu Saʼid al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ad-dubbo (qovoq idish), al-hantam (yashil sirlangan kosa), an-naqir (oʻyilgan yogʻoch idish) va al-muzaffat (smola surilgan idish)dan hamda mayiz bilan xurmoni, xom xurmo bilan xurmoni aralashtirishdan qaytardilar.Абу Саъид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ад-дуббо (қовоқ идиш), ал-ҳантам (яшил сирланган коса), ан-нақир (ўйилган ёғоч идиш) ва ал-музаффат (смола сурилган идиш)дан ҳамда майиз билан хурмони, хом хурмо билан хурмони аралаштиришдан қайтардилар.