حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَحَجَجْنَا فَنَزَلْنَا تَحْتَ ظِلِّ شَجَرَةٍ وَجَاءَ ابْنُ صَائِدٍ فَنَزَلَ إِلَى جَنْبِي قَالَ فَقُلْتُ مَا صَبَّ اللَّهُ هَذَا عَلَيَّ فَجَاءَنِي فَقَالَ يَا أَبَا سَعِيدٍ أَمَا تَرَى مَا أَلْقَى مِنْ النَّاسِ يَقُولُونَ أَنْتَ الدَّجَّالُ أَمَا سَمِعْتَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الدَّجَّالَ لَا يُولَدُ لَهُ وَلَا يَدْخُلُ الْمَدِينَةَ وَلَا مَكَّةَ وَقَدْ جِئْتُ الْآنَ مِنْ الْمَدِينَةِ وَأَنَا هُوَ ذَا أَذْهَبُ إِلَى مَكَّةَ وَقَدْ قَالَ حَمَّادٌ وَقَدْ دَخَلَ مَكَّةَ وَقَدْ وُلِدَ لِي حَتَّى رَقَقْتُ لَهُ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ إِنَّ أَعْلَمَ النَّاسِ بِمَكَانِهِ السَّاعَةَ أَنَا فَقُلْتُ تَبًّا لَكَ سَائِرَ الْيَوْمِ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Biz haj qildik va bir daraxt soyasiga tushdik. Ibn Soid kelib, yonimga tushdi. Men: «Alloh buni menga qayerdan toʻkdi!» dedim. U yonimga kelib: «Ey Abu Said, men odamlardan koʻrayotgan narsani koʻrmayapsanmi? Ular: ‹Sen Dajjolsan›, deyishadi. Sen Nabiy ﷺ ning: ‹Albatta, Dajjolning farzandi boʻlmaydi, u Madinaga ham, Makkaga ham kirmaydi›, deganlarini eshitmaganmisan? Men esa hozir Madinadan keldim va mana, Makkaga bormoqdaman», dedi. Hammod (rivoyatida) u: «Men Makkaga kirganman va mening farzandim ham bor», dedi. Shunda men unga rahmim keldi. Soʻng u: «Allohga qasamki, hozir odamlarning ichida uning joyini eng biladigani — bu menman», dedi. Men: «Kunning qolgan qismida senga halokat boʻlsin!» dedim.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз ҳаж қилдик ва бир дарахт соясига тушдик. Ибн Соид келиб, ёнимга тушди. Мен: «Аллоҳ буни менга қаердан тўкди!» дедим. У ёнимга келиб: «Эй Абу Саид, мен одамлардан кўраётган нарсани кўрмаяпсанми? Улар: ‹Сен Дажжолсан›, дейишади. Сен Набий ﷺ нинг: ‹Албатта, Дажжолнинг фарзанди бўлмайди, у Мадинага ҳам, Маккага ҳам кирмайди›, деганларини эшитмаганмисан? Мен эса ҳозир Мадинадан келдим ва мана, Маккага бормоқдаман», деди. Ҳаммод (ривоятида) у: «Мен Маккага кирганман ва менинг фарзандим ҳам бор», деди. Шунда мен унга раҳмим келди. Сўнг у: «Аллоҳга қасамки, ҳозир одамларнинг ичида унинг жойини энг биладигани — бу менман», деди. Мен: «Куннинг қолган қисмида сенга ҳалокат бўлсин!» дедим.