حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي يَزِيدَ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ طَارِقِ بْنِ عَلْقَمَةَ أَخْبَرَهُ عَنْ عَمِّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا جَاءَ مَكَانًا مِنْ دَارِ يَعْلَى نَسَبَهُ عُبَيْدُ اللَّهِ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَدَعَاو قَالَ رَوْحٌ عَنْ أَبِيهِ و قَالَ ابْنُ بَكْرٍ عَنْ أُمْهِ
Abdurrahmon ibn Toriq ibn Alqama amakisidan rivoyat qilishicha, Nabiy ﷺ Yaʼloning uyidagi bir joyga — uni Ubaydulloh nisbat berdi — kelganlarida, qiblaga yuzlanib duo qilar edilar. Ravh: «otasidan», dedi; Ibn Bakr esa: «onasidan», dedi.Абдурраҳмон ибн Ториқ ибн Алқама амакисидан ривоят қилишича, Набий ﷺ Яълонинг уйидаги бир жойга — уни Убайдуллоҳ нисбат берди — келганларида, қиблага юзланиб дуо қилар эдилар. Равҳ: «отасидан», деди; Ибн Бакр эса: «онасидан», деди.