حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ وَابْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْمَعْنَى عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ أَتَاهُ رِعْلٌ وَذَكْوَانُ وَعُصَيَّةُ وَبَنُو لِحْيَانَ فَزَعَمُوا أَنَّهُمْ قَدْ أَسْلَمُوا فَاسْتَمَدُّوهُ عَلَى قَوْمِهِمْ فَأَمَدَّهُمْ نَبِيُّ اللَّهِ عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ يَوْمَئِذٍ بِسَبْعِينَ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ أَنَسٌ كُنَّا نُسَمِّيهِمْ فِي زَمَانِهِمْ الْقُرَّاءَ كَانُوا يَحْطِبُونَ بِالنَّهَارِ وَيُصَلُّونَ بِاللَّيْلِ فَانْطَلَقُوا بِهِمْ حَتَّى إِذَا أَتَوْا بِئْرَ مَعُونَةَ غَدَرُوا بِهِمْ فَقَتَلُوهُمْ فَقَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهْرًا فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ يَدْعُو عَلَى هَذِهِ الْأَحْيَاءِ رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ وَبَنِي لِحْيَانَ قَالَ قَالَ قَتَادَةُ وَحَدَّثَنَا أَنَسٌ أَنَّهُمْ قَرَءُوا بِهِ قُرْآنًا وَقَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ فِي حَدِيثِهِ إِنَّا قَرَأْنَا بِهِمْ قُرْآنًا بَلِّغُوا عَنَّا قَوْمَنَا وَإِنَّا قَدْ لَقِينَا رَبَّنَا فَرَضِيَ عَنَّا وَأَرْضَانَا ثُمَّ رُفِعَ ذَلِكَ بَعْدُ وَقَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ ثُمَّ نُسِخَ ذَلِكَ أَوْ رُفِعَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺning huzurlariga Riʼl, Zakvon, Usayya va Banu Lihyon (qabilalari) kelib, Islomga kirganliklarini daʼvo qildilar va oʻz qavmlariga qarshi u zotdan yordam soʻradilar. Allohning Nabiysi ﷺ oʻsha kuni ularga ansorlardan yetmish kishi bilan yordam berdilar. Anas dedi: Biz ularni oʻz zamonlarida qorilar deb atar edik; ular kunduzi oʻtin terar, kechasi namoz oʻqir edilar. Bas, ularni olib ketdilar va Biʼri Mauna(ga) yetganlarida ularga xiyonat qilib, ularni oʻldirdilar. Shunda Rasululloh ﷺ bir oy davomida bomdod namozida qunut qilib, mana shu qabilalarga — Riʼl, Zakvon, Usayya va Banu Lihyonga qarshi duo qildilar. Qatoda aytdi: Anas bizga aytdiki, ular (bu haqda) Qurʼon oʻqir edilar. Ibn Jaʼfar oʻz hadisida: «Biz ular haqida Qurʼon oʻqir edik: ‹Qavmimizga bizdan yetkazinglar, biz Robbimizga yoʻliqdik, U bizdan rozi boʻldi va bizni rozi qildi›», dedi. Soʻng bu keyinchalik koʻtarildi. Ibn Jaʼfar: «Soʻng u mansux qilindi yoki koʻtarildi», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺнинг ҳузурларига Риъл, Заквон, Усайя ва Бану Лиҳён (қабилалари) келиб, Исломга кирганликларини даъво қилдилар ва ўз қавмларига қарши у зотдан ёрдам сўрадилар. Аллоҳнинг Набийси ﷺ ўша куни уларга ансорлардан етмиш киши билан ёрдам бердилар. Анас деди: Биз уларни ўз замонларида қорилар деб атар эдик; улар кундузи ўтин терар, кечаси намоз ўқир эдилар. Бас, уларни олиб кетдилар ва Биъри Мауна(га) етганларида уларга хиёнат қилиб, уларни ўлдирдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бир ой давомида бомдод намозида қунут қилиб, мана шу қабилаларга — Риъл, Заквон, Усайя ва Бану Лиҳёнга қарши дуо қилдилар. Қатода айтди: Анас бизга айтдики, улар (бу ҳақда) Қуръон ўқир эдилар. Ибн Жаъфар ўз ҳадисида: «Биз улар ҳақида Қуръон ўқир эдик: ‹Қавмимизга биздан етказинглар, биз Роббимизга йўлиқдик, У биздан рози бўлди ва бизни рози қилди›», деди. Сўнг бу кейинчалик кўтарилди. Ибн Жаъфар: «Сўнг у мансух қилинди ёки кўтарилди», деди.