حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ صَفِيَّةَ وَقَعَتْ فِي سَهْمِ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ وَقَعَتْ فِي سَهْمِ دِحْيَةَ جَارِيَةٌ جَمِيلَةٌ فَاشْتَرَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَبْعَةِ أَرْؤُسٍ فَجَعَلَهَا عِنْدَ أُمِّ سُلَيْمٍ حَتَّى تَهَيَّأَ وَتَعْتَدَّ فِيمَا يَعْلَمُ حَمَّادٌ فَقَالَ النَّاسُ وَاللَّهِ مَا نَدْرِي أَتَزَوَّجَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ تَسَرَّاهَا فَلَمَّا حَمَلَهَا سَتَرَهَا وَأَرْدَفَهَا خَلْفَهُ فَعَرَفَ النَّاسُ أَنَّهُ قَدْ تَزَوَّجَهَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الْمَدِينَةِ أَوْضَعَ النَّاسُ وَأَوْضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَذَلِكَ كَانُوا يَصْنَعُونَ فَعَثَرَتْ النَّاقَةُ فَخَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَّتْ مَعَهُ وَأَزْوَاجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْظُرْنَ فَقُلْنَ أَبْعَدَ اللَّهُ الْيَهُودِيَّةَ وَفَعَلَ بِهَا وَفَعَلَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَتَرَهَا وَأَرْدَفَهَا خَلْفَهُحَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ صَارَتْ صَفِيَّةُ لِدِحْيَةَ فِي قَسْمِهِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ حَتَّى إِذَا جَعَلَهَا فِي ظَهْرِهِ نَزَلَ ثُمَّ ضَرَبَ عَلَيْهَا الْقُبَّةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Safiyya Dihya al-Kalbiyning ulushiga tushdi. Shunda: «Ey Allohning Rasuli, Dihyaning ulushiga goʻzal bir joriya tushdi», deyildi. Bas, Rasululloh ﷺ uni yettita bosh (asir) evaziga sotib oldilar va — Hammod bilganicha — u tayyorlanib, iddasini oʻtkazgunicha, uni Ummu Sulaymning huzurida qoldirdilar. Odamlar: «Allohga qasamki, Rasululloh ﷺ unga uylandilarmi yoki uni joriya qilib oldilarmi — bilmaymiz», dedilar. U zot uni (ulovga) mingashtirganlarida, uni pardaladilar va ortlariga oʻtqazdilar. Shunda odamlar u zot unga uylanganlarini bildilar. Madinaga yaqinlashganlarida odamlar (ulovlarini) tezlatdilar, Rasululloh ﷺ ham tezlatdilar — ular shunday qilar edilar. Shunda tuya qoqilib ketdi, Rasululloh ﷺ yiqildilar, u ham u zot bilan birga yiqildi. Nabiy ﷺning ayollari qarab turgan edilar, ular: «Alloh yahudiyani (rahmatidan) uzoq qilsin», dedilar va u haqda u-bu deb gapirdilar. Rasululloh ﷺ turdilar va uni pardalab, ortlariga mingashtirdilar. Bahz Sulaymon ibn Mugʻiradan, u Sobitdan, u Anas ibn Molikdan: «Safiyya taqsimda Dihyaga tegdi», deb shunga oʻxshashini zikr qildi; faqat u: «U zot uni ulovlariga mingashtirgach, tushdilar, soʻng uning ustiga chodir tikdilar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Сафийя Диҳя ал-Калбийнинг улушига тушди. Шунда: «Эй Аллоҳнинг Расули, Диҳянинг улушига гўзал бир жория тушди», дейилди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ уни еттита бош (асир) эвазига сотиб олдилар ва — Ҳаммод билганича — у тайёрланиб, иддасини ўтказгунича, уни Умму Сулаймнинг ҳузурида қолдирдилар. Одамлар: «Аллоҳга қасамки, Расулуллоҳ ﷺ унга уйландиларми ёки уни жория қилиб олдиларми — билмаймиз», дедилар. У зот уни (уловга) мингаштирганларида, уни пардаладилар ва ортларига ўтқаздилар. Шунда одамлар у зот унга уйланганларини билдилар. Мадинага яқинлашганларида одамлар (уловларини) тезлатдилар, Расулуллоҳ ﷺ ҳам тезлатдилар — улар шундай қилар эдилар. Шунда туя қоқилиб кетди, Расулуллоҳ ﷺ йиқилдилар, у ҳам у зот билан бирга йиқилди. Набий ﷺнинг аёллари қараб турган эдилар, улар: «Аллоҳ яҳудияни (раҳматидан) узоқ қилсин», дедилар ва у ҳақда у-бу деб гапирдилар. Расулуллоҳ ﷺ турдилар ва уни пардалаб, ортларига мингаштирдилар. Баҳз Сулаймон ибн Муғирадан, у Собитдан, у Анас ибн Моликдан: «Сафийя тақсимда Диҳяга тегди», деб шунга ўхшашини зикр қилди; фақат у: «У зот уни уловларига мингаштиргач, тушдилар, сўнг унинг устига чодир тикдилар», деди.