حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ الْيَهُودَ كَانُوا إِذَا حَاضَتْ الْمَرْأَةُ مِنْهُمْ لَمْ يُؤَاكِلُوهُنَّ وَلَمْ يُجَامِعُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ فَسَأَلَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {يَسْأَلُونَكَ عَنْ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِي الْمَحِيضِ وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ} حَتَّى فَرَغَ مِنْ الْآيَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اصْنَعُوا كُلَّ شَيْءٍ إِلَّا النِّكَاحَ فَبَلَغَ ذَلِكَ الْيَهُودَ فَقَالُوا مَا يُرِيدُ هَذَا الرَّجُلُ أَنْ يَدَعَ مِنْ أَمْرِنَا شَيْئًا إِلَّا خَالَفَنَا فِيهِ فَجَاءَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَعَبَّادُ بْنُ بِشْرٍ فَقَالَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْيَهُودَ قَالَتْ كَذَا وَكَذَا أَفَلَا نُجَامِعُهُنَّ فَتَغَيَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ قَدْ وَجَدَ عَلَيْهِمَا فَخَرَجَا فَاسْتَقْبَلَتْهُمَا هَدِيَّةٌ مِنْ لَبَنٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ فِي آثَارِهِمَا فَسَقَاهُمَا فَعَرَفَا أَنَّهُ لَمْ يَجِدْ عَلَيْهِمَاحَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ سَمِعْت أَبِي يَقُولُ كَانَ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ لَا يَمْدَحُ أَوْ يُثْنِي عَلَى شَيْءٍ مِنْ حَدِيثِهِ إِلَّا هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ جَوْدَتِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yahudiylar — ularda (orasida) ayol hayzli boʻlganda — u bilan (birga) taom yemas va uylarda ular bilan (birga) yashamas (qoʻshilmas) edilar. Bas, Paygʻambar ﷺ ning ashoblari Paygʻambar ﷺ dan soʻradilar. Shunda Alloh taolo: {Va sendan hayz haqida soʻraydilar. Ayt: «U — bir azob (noxushlik)dir; bas, hayz (payti)da ayollardan chetlaninglar...»} — oyatning oxirigacha — (oyatini) nozil qildi. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Nikoh (jimoʼ)dan boshqa har bir narsani qilaveringlar», dedilar. Bu (gap) yahudiylarga yetdi. Shunda ular: «Bu kishi bizning ishimizdan biror narsani — bizga muxolif boʻlmay — tark etishni istamaydi» dedilar. Bas, Usayd ibn Huzayr va Abbod ibn Bishr kelib: «Ey Allohning Rasuli, albatta yahudiylar bunday-bunday deydi. Bas, biz ular bilan jimoʼ qilmaylikmi?» dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ ning yuzlari oʻzgardi — toki biz u zot ular ikkovidan gʻazablandi deb oʻyladik. Bas, ular ikkovi chiqib ketdi. Shu payt Rasululloh ﷺ ga sutdan (boʻlgan) bir hadya peshvoz keldi. Bas, u zot ularning ortidan (odam) yuborib, ularga (sut) ichirdilar. Shunda ular ikkovi u zot ulardan gʻazablanmaganini bildilar. Abdulloh aytdi: Otamning shunday deganini eshitdim: Hammod ibn Salama oʻz hadislaridan hech birini maqtamas — yoki: hech biriga taʼrif aytmas edi, faqat shu hadisni yaxshiligi uchun (maqtar edi).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Яҳудийлар — уларда (орасида) аёл ҳайзли бўлганда — у билан (бирга) таом емас ва уйларда улар билан (бирга) яшамас (қўшилмас) эдилар. Бас, Пайғамбар ﷺ нинг ашоблари Пайғамбар ﷺ дан сўрадилар. Шунда Аллоҳ таоло: {Ва сендан ҳайз ҳақида сўрайдилар. Айт: «У — бир азоб (нохушлик)дир; бас, ҳайз (пайти)да аёллардан четланинглар...»} — оятнинг охиригача — (оятини) нозил қилди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Никоҳ (жимў)дан бошқа ҳар бир нарсани қилаверинглар», дедилар. Бу (гап) яҳудийларга етди. Шунда улар: «Бу киши бизнинг ишимиздан бирор нарсани — бизга мухолиф бўлмай — тарк этишни истамайди» дедилар. Бас, Усайд ибн Ҳузайр ва Аббод ибн Бишр келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, албатта яҳудийлар бундай-бундай дейди. Бас, биз улар билан жимў қилмайликми?» дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ нинг юзлари ўзгарди — токи биз у зот улар икковидан ғазабланди деб ўйладик. Бас, улар иккови чиқиб кетди. Шу пайт Расулуллоҳ ﷺ га сутдан (бўлган) бир ҳадя пешвоз келди. Бас, у зот уларнинг ортидан (одам) юбориб, уларга (сут) ичирдилар. Шунда улар иккови у зот улардан ғазабланмаганини билдилар. Абдуллоҳ айтди: Отамнинг шундай деганини эшитдим: Ҳаммод ибн Салама ўз ҳадисларидан ҳеч бирини мақтамас — ёки: ҳеч бирига таъриф айтмас эди, фақат шу ҳадисни яхшилиги учун (мақтар эди).