Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Namoz vaqti kirdi. Masjidga qoʻshni (yashovchi)lar tahorat olish uchun uylariga qaytdilar. Masjidda esa muhojirlardan yetmish nafardan sakson nafargacha kishi qoldi. Shunda Rasululloh ﷺ suv soʻradilar va u zotga ichida suvi bor toshdan yasalgan bir togʻora keltirildi. U zot oʻng qoʻllarining barmoqlarini togʻoraga qoʻydilar-da, ularga (suv) quya boshladilar, ular esa tahorat olardilar. U zot: «Tahorat olinglar, tahoratga kelinglar!» der edilar. Nihoyat, hammalari tahorat oldilar, (togʻorada) esa avval qanchalik boʻlsa, shunchalik (suv) qolgan edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Намоз вақти кирди. Масжидга қўшни (яшовчи)лар таҳорат олиш учун уйларига қайтдилар. Масжидда эса муҳожирлардан етмиш нафардан саксон нафаргача киши қолди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ сув сўрадилар ва у зотга ичида суви бор тошдан ясалган бир тоғора келтирилди. У зот ўнг қўлларининг бармоқларини тоғорага қўйдилар-да, уларга (сув) қуя бошладилар, улар эса таҳорат олардилар. У зот: «Таҳорат олинглар, таҳоратга келинглар!» дер эдилар. Ниҳоят, ҳаммалари таҳорат олдилар, (тоғорада) эса аввал қанчалик бўлса, шунчалик (сув) қолган эди.