Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Namoz vaqti keldi va masjidga yaqin turadiganlar turib tahorat oldilar; yetmish bilan sakson orasidagi (kishilar) qoldi — ularning uylari uzoq edi. Shunda Nabiy ﷺ ichida suvi bor bir togʻora keltirishni buyurdilar — u toʻla ham emas edi. U zot barmoqlarini uning ichiga qoʻydilar va ularga (suv) quyib: «Tahorat olinglar», deyaverdilar — toki barchalari tahorat oldilar; togʻorada esa avvalgidek (suv) qoldi. Ular yetmishdan yuztagacha (kishi) edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Намоз вақти келди ва масжидга яқин турадиганлар туриб таҳорат олдилар; етмиш билан саксон орасидаги (кишилар) қолди — уларнинг уйлари узоқ эди. Шунда Набий ﷺ ичида суви бор бир тоғора келтиришни буюрдилар — у тўла ҳам эмас эди. У зот бармоқларини унинг ичига қўйдилар ва уларга (сув) қуйиб: «Таҳорат олинглар», деявердилар — токи барчалари таҳорат олдилар; тоғорада эса аввалгидек (сув) қолди. Улар етмишдан юзтагача (киши) эдилар.