حَدَّثَنَا هَوْذَةُ بْنُ خَلِيفَةَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ حَدَّثَنِي حَدِيثًا رَفَعَهُ إِلَى أَبِي سَلَمَةَ بْنِ سُفْيَانَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ قَالَحَضَرْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ وَصَلَّى فِي قِبَلِ الْكَعْبَةِ فَخَلَعَ نَعْلَيْهِ فَوَضَعَهُمَا عَنْ يَسَارِهِ ثُمَّ اسْتَفْتَحَ سُورَةَ الْمُؤْمِنِينَ فَلَمَّا جَاءَ ذِكْرُ عِيسَى أَوْ مُوسَى أَخَذَتْهُ سَعْلَةٌ فَرَكَعَ
Abdulloh ibn as-Soib (roziyallohu anhu) aytdi: Men Fath kuni Rasululloh ﷺning huzurlarida hozir boʻldim. U zot Kaʼba tomoniga qarab namoz oʻqidilar, kavushlarini yechib, chap tomonlariga qoʻydilar, soʻng ‹Muʼminun› surasini boshladilar. Iso yoki Muso zikri kelganda u zotni yoʻtal tutdi-da, rukuʼga bordilar.Абдуллоҳ ибн ас-Соиб (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Фатҳ куни Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида ҳозир бўлдим. У зот Каъба томонига қараб намоз ўқидилар, кавушларини ечиб, чап томонларига қўйдилар, сўнг ‹Муъминун› сурасини бошладилар. Исо ёки Мусо зикри келганда у зотни йўтал тутди-да, рукуъга бордилар.