حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى عَلَى أَزْوَاجِهِ وَسَوَّاقٌ يَسُوقُ بِهِنَّ يُقَالُ لَهُ أَنْجَشَةُ فَقَالَ وَيْحَكَ يَا أَنْجَشَةُ رُوَيْدَكَ سَوْقَكَ بِالْقَوَارِيرِقَالَ أَبُو قِلَابَةَ تَكَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَلِمَةٍ لَوْ تَكَلَّمَ بِهَا بَعْضُكُمْ لَعِبْتُمُوهَا عَلَيْهِ يَعْنِي قَوْلَهُ سَوْقَكَ بِالْقَوَارِيرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ayollarining oldiga keldilar, Anjasha deb ataladigan bir haydovchi ularning (tuyalarini) haydab borardi. Shunda (u zot): «Voy senga, ey Anjasha! Shisha idishlarni (asta) hayda», dedilar. Abu Qiloba dedi: Rasululloh ﷺ shunday bir soʻzni aytdilarki, agar uni sizlardan biringiz aytganida, uni ayblagan boʻlardingiz — yaʼni u zotning: «Shisha idishlarni (asta) hayda» degan soʻzlarini (nazarda tutdi).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ аёлларининг олдига келдилар, Анжаша деб аталадиган бир ҳайдовчи уларнинг (туяларини) ҳайдаб борарди. Шунда (у зот): «Вой сенга, эй Анжаша! Шиша идишларни (аста) ҳайда», дедилар. Абу Қилоба деди: Расулуллоҳ ﷺ шундай бир сўзни айтдиларки, агар уни сизлардан бирингиз айтганида, уни айблаган бўлардингиз — яъни у зотнинг: «Шиша идишларни (аста) ҳайда» деган сўзларини (назарда тутди).