حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ كُسِرَتْ رَبَاعِيَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشُجَّ فِي وَجْهِهِ قَالَ فَجَعَلَ الدَّمُ يَسِيلُ عَلَى وَجْهِهِ فَجَعَلَ يَمْسَحُ الدَّمَ عَنْ وَجْهِهِ وَيَقُولُ كَيْفَ يُفْلِحُ قَوْمٌ خَضَبُوا وَجْهَ نَبِيِّهِمْ بِالدَّمِ وَهُوَ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ}
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Uhud kuni Rasululloh ﷺning old tishlari sindirildi va yuzlari yarilandi. Qon yuzlari boʻylab oqa boshladi, u zot yuzlaridan qonni artar va: ‹Paygʻambarining yuzini qonga boʻyagan qavm qanday najot topadi, holbuki u ularni Alloh azza va jallaga chaqirmoqda?!› der edilar. Shunda Alloh azza va jalla: {Bu ishda sen uchun hech narsa yoʻq: yo Alloh ularning tavbasini qabul qiladi, yo ularni azoblaydi, chunki ular zolimlardir} (oyatini) nozil qildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Уҳуд куни Расулуллоҳ ﷺнинг олд тишлари синдирилди ва юзлари яриланди. Қон юзлари бўйлаб оқа бошлади, у зот юзларидан қонни артар ва: ‹Пайғамбарининг юзини қонга бўяган қавм қандай нажот топади, ҳолбуки у уларни Аллоҳ азза ва жаллага чақирмоқда?!› дер эдилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Бу ишда сен учун ҳеч нарса йўқ: ё Аллоҳ уларнинг тавбасини қабул қилади, ё уларни азоблайди, чунки улар золимлардир} (оятини) нозил қилди.