Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi: Bir kishi oʻz molidan u zotga bir necha xurmo daraxtini ajratib bergan edi — yoki Alloh xohlaganicha — to u zotga Qurayza va Nazir fath etilgunicha. Soʻng u shundan keyin (berganini) qaytarib ola boshladi. Mening yaqinlarim menga Nabiy ﷺ huzurlariga borib, u kishining yaqinlari bergan narsani yoki uning bir qismini soʻrashimni buyurishdi. Holbuki, Allohning Nabiysi ﷺ ularni Ummu Aymanga bergan edilar — yoki Alloh xohlaganicha. Men Nabiy ﷺ dan soʻradim, u zot ularni menga berdilar. Shunda Ummu Ayman kelib, boʻynimga matoni soldi va: «Yoʻq, Undan boshqa iloh boʻlmagan Allohga qasamki, u zot ularni senga bermaydilar, holbuki ularni menga bergan edilar», der edi — yoki u aytganidek. Shunda Allohning Nabiysi ﷺ: «Senga buncha-buncha», der edilar, u esa: «Yoʻq, Allohga qasamki», der edi. U zot yana: «Senga buncha-buncha», der edilar — nihoyat unga berdilar. Menimcha, u: «oʻn baravarini», dedi — yoki: oʻn baravariga yaqinini, dedi — yoki u aytganidek.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺ дан ривоят қилади: Бир киши ўз молидан у зотга бир неча хурмо дарахтини ажратиб берган эди — ёки Аллоҳ хоҳлаганича — то у зотга Қурайза ва Назир фатҳ этилгунича. Сўнг у шундан кейин (берганини) қайтариб ола бошлади. Менинг яқинларим менга Набий ﷺ ҳузурларига бориб, у кишининг яқинлари берган нарсани ёки унинг бир қисмини сўрашимни буюришди. Ҳолбуки, Аллоҳнинг Набийси ﷺ уларни Умму Айманга берган эдилар — ёки Аллоҳ хоҳлаганича. Мен Набий ﷺ дан сўрадим, у зот уларни менга бердилар. Шунда Умму Айман келиб, бўйнимга матони солди ва: «Йўқ, Ундан бошқа илоҳ бўлмаган Аллоҳга қасамки, у зот уларни сенга бермайдилар, ҳолбуки уларни менга берган эдилар», дер эди — ёки у айтганидек. Шунда Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Сенга бунча-бунча», дер эдилар, у эса: «Йўқ, Аллоҳга қасамки», дер эди. У зот яна: «Сенга бунча-бунча», дер эдилар — ниҳоят унга бердилар. Менимча, у: «ўн бараварини», деди — ёки: ўн бараварига яқинини, деди — ёки у айтганидек.