Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men hech qachon na anbar, na mushk, na boshqa biror narsani Rasululloh ﷺ ning hidlaridan koʻra xushboʻyroq hidlamaganman va hech qachon na dibo (zarbof shoyi), na ipakni Rasululloh ﷺ dan koʻra teginishi yumshoqroq qilib ushlamaganman. Sobit aytdi: Men: «Ey Abu Hamza, sen goʻyo Rasululloh ﷺ ga qarab turgandek va u zotning ovozlarini eshitib turgandek emasmisan?» dedim. U: «Ha, Allohga qasamki, men qiyomat kuni u zotga yoʻliqib: ‹Yo Rasululloh, xizmatkorchangiz›, deyishni umid qilaman», dedi. U dedi: Men bola holimda Madinada u zotga oʻn yil xizmat qildim; mening har bir ishim ham hamrohim istaganday boʻlavermasdi, ammo u zot menga shu (yillar) ichida na: «Uf», dedilar, na: «Nega buni qilding?» yoki: «Nega buni qilmading?» dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен ҳеч қачон на анбар, на мушк, на бошқа бирор нарсани Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳидларидан кўра хушбўйроқ ҳидламаганман ва ҳеч қачон на дибо (зарбоф шойи), на ипакни Расулуллоҳ ﷺ дан кўра тегиниши юмшоқроқ қилиб ушламаганман. Собит айтди: Мен: «Эй Абу Ҳамза, сен гўё Расулуллоҳ ﷺ га қараб тургандек ва у зотнинг овозларини эшитиб тургандек эмасмисан?» дедим. У: «Ҳа, Аллоҳга қасамки, мен қиёмат куни у зотга йўлиқиб: ‹Ё Расулуллоҳ, хизматкорчангиз›, дейишни умид қиламан», деди. У деди: Мен бола ҳолимда Мадинада у зотга ўн йил хизмат қилдим; менинг ҳар бир ишим ҳам ҳамроҳим истагандай бўлавермасди, аммо у зот менга шу (йиллар) ичида на: «Уф», дедилар, на: «Нега буни қилдинг?» ёки: «Нега буни қилмадинг?» дедилар.