حَدَّثَنَا هَاشِمٌ وَحُسَيْنٌ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمْ يَبْلُغْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الشَّيْبِ مَا يَخْضِبُهُوَلَكِنْ أَبُو بَكْرٍ كَانَ يَخْضِبُ رَأْسَهُ وَلِحْيَتَهُ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ قَالَ هَاشِمٌ حَتَّى يَقْنَئُوا شَعْرَهُمْ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ning oq sochlari boʻyash kerak boʻladigan darajaga yetmagan edi. Ammo Abu Bakr boshi va soqolini xina va katam bilan boʻyar edi. Hoshim (oʻz rivoyatida): Sochlarini qip-qizil qilguncha (boʻyar edilar), dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ нинг оқ сочлари бўяш керак бўладиган даражага етмаган эди. Аммо Абу Бакр боши ва соқолини хина ва катам билан бўяр эди. Ҳошим (ўз ривоятида): Сочларини қип-қизил қилгунча (бўяр эдилар), деди.