حَدَّثَنَا يُونُسُ وَسُرَيْجٌ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَثَرَ صُفْرَةٍ فَقَالَ مَا هَذَا قَالَ إِنِّي تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً عَلَى وَزْنِ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Abdurrahmon ibn Avfning ustida sariq (zaʼfaron) izini koʻrib: «Bu nima?» dedilar. U: «Men bir ayolga bir danak ogʻirligidagi oltin (mahr) bilan uylandim», dedi. U zot: «Alloh senga barakat bersin; valima qil — bir qoʻy bilan boʻlsa ham», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ Абдурраҳмон ибн Авфнинг устида сариқ (заъфарон) изини кўриб: «Бу нима?» дедилар. У: «Мен бир аёлга бир данак оғирлигидаги олтин (маҳр) билан уйландим», деди. У зот: «Аллоҳ сенга баракат берсин; валима қил — бир қўй билан бўлса ҳам», дедилар.