حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي زِيَادُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَانْصَرَفْتُ مِنْ الظُّهْرِ أَنَا وَعُمَرُ حِينَ صَلَّاهَا هِشَامُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بِالنَّاسِ إِذْ كَانَ عَلَى الْمَدِينَةِ إِلَى عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ نَعُودُهُ فِي شَكْوَى لَهُ فَمَا قَعَدْنَا مَا سَأَلْنَا عَنْهُ إِلَّا قِيَامًا قَالَ ثُمَّ انْصَرَفْنَا فَدَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فِي دَارِهِ وَهِيَ إِلَى جَنْبِ دَارِ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ فَلَمَّا قَعَدْنَا أَتَتْهُ الْجَارِيَةُ فَقَالَتْ الصَّلَاةَ يَا أَبَا حَمْزَةَ قَالَ قُلْنَا أَيُّ الصَّلَاةِ رَحِمَكَ اللَّهُ قَالَ الْعَصْرُ قَالَ فَقُلْنَا إِنَّمَا صَلَّيْنَا الظُّهْرَ الْآنَ قَالَ فَقَالَ إِنَّكُمْ تَرَكْتُمْ الصَّلَاةَ حَتَّى نَسَيْتُمُوهَا أَوْ قَالَ نُسِّيتُمُوهَا حَتَّى تَرَكْتُمُوهَا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولَ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ كَهَاتَيْنِ وَمَدَّ أُصْبُعَيْهِ السَّبَّابَةَ وَالْوُسْطَىحَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَخِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْكَوْثَرِ فَذَكَرَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ أَكَلَتُهَا أَنْعَمُ مِنْهَا حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ ابْنُ أَخِي الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْكَوْثَرِ مِثْلَ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ سَوَاءً
Ziyod ibn Abi Ziyod aytdi: Hishom ibn Ismoil Madina ustidan (voliy) boʻlgan paytda odamlarga peshin namozini oʻqib bergach, men va Umar namozdan chiqib, kasal boʻlgan Amr ibn Abdulloh ibn Abu Talhaning holidan xabar olgani bordik. Oʻtirmadik, undan tik turgan holimizda hol soʻradik. Soʻng qaytib, Anas ibn Molikning uyiga kirdik — uning uyi Abu Talhaning uyi yonida edi. Biz oʻtirganimizda, uning oldiga joriya kelib: «Namoz, ey Abu Hamza!» dedi. Biz: «Qaysi namoz, Alloh senga rahm qilsin?» dedik. U: «Asr», dedi. Biz: «Biz hozirgina peshinni oʻqidik-ku», dedik. Shunda u: «Sizlar namozni tark qildingiz, hatto uni unutdingiz — yoki: uni unutdirildingiz, hatto uni tark qildingiz. Men Rasululloh ﷺ: ‹Men va Soat mana bu ikkisi kabi yuborildim›, deganlarini eshitganman», dedi va ikki barmogʻini — koʻrsatkich va oʻrta barmogʻini — choʻzdi. Boshqa sanad bilan Anas ibn Molik: «Bir kishi Nabiy ﷺdan Kavsar haqida soʻradi», dedi — soʻng uni zikr qildi; faqat u: «Ularni yeydiganlar ulardan ham nafisroqdir», dedi. Yana boshqa sanad bilan Anas ibn Molikdan, u Nabiy ﷺdan Kavsar haqida Zuhriyning hadisi kabi aynan (rivoyat qildi).Зиёд ибн Аби Зиёд айтди: Ҳишом ибн Исмоил Мадина устидан (волий) бўлган пайтда одамларга пешин намозини ўқиб бергач, мен ва Умар намоздан чиқиб, касал бўлган Амр ибн Абдуллоҳ ибн Абу Талҳанинг ҳолидан хабар олгани бордик. Ўтирмадик, ундан тик турган ҳолимизда ҳол сўрадик. Сўнг қайтиб, Анас ибн Моликнинг уйига кирдик — унинг уйи Абу Талҳанинг уйи ёнида эди. Биз ўтирганимизда, унинг олдига жория келиб: «Намоз, эй Абу Ҳамза!» деди. Биз: «Қайси намоз, Аллоҳ сенга раҳм қилсин?» дедик. У: «Аср», деди. Биз: «Биз ҳозиргина пешинни ўқидик-ку», дедик. Шунда у: «Сизлар намозни тарк қилдингиз, ҳатто уни унутдингиз — ёки: уни унутдирилдингиз, ҳатто уни тарк қилдингиз. Мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мен ва Соат мана бу иккиси каби юборилдим›, деганларини эшитганман», деди ва икки бармоғини — кўрсаткич ва ўрта бармоғини — чўзди. Бошқа санад билан Анас ибн Молик: «Бир киши Набий ﷺдан Кавсар ҳақида сўради», деди — сўнг уни зикр қилди; фақат у: «Уларни ейдиганлар улардан ҳам нафисроқдир», деди. Яна бошқа санад билан Анас ибн Моликдан, у Набий ﷺдан Кавсар ҳақида Зуҳрийнинг ҳадиси каби айнан (ривоят қилди).