Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi juma kuni — Rasululloh ﷺ Madinada odamlarga xutba qilayotgan paytda — u zotni chaqirib: «Ey Allohning Rasuli, yomgʻir toʻxtadi, yer qaqrab qoldi va odamlar qurgʻoqchilikka uchradi, bizga Robbingdan yomgʻir soʻrang», dedi. Nabiy ﷺ osmonga qaradilar, biz esa koʻp bulut koʻrmas edik. U zot yomgʻir soʻradilar, bas, bulut paydo boʻlib, bir-biriga qoʻshildi, soʻng ularga yomgʻir yogʻdi — hatto Madinaning tarnovlari oqib, koʻchalari daryodek oqar boʻldi. Yomgʻir shu holda keyingi jumagacha toʻxtamay davom etdi. Soʻng oʻsha kishi — yoki boshqasi — Allohning Nabiysi ﷺ xutba qilayotgan paytda turib: «Ey Allohning Nabiysi, uni bizdan tutib turishini Allohdan soʻrang», dedi. Shunda Allohning Nabiysi ﷺ kuldilar, soʻng: «Ey Bor Xudoyo, atrofimizga yogʻdir, ustimizga emas!» dedilar va Robbilariga duo qildilar. Bas, bulut Madinadan oʻng va chapga ajrala boshladi: uning atrofiga yomgʻir yogʻar, ichiga esa hech narsa yogʻmas edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши жума куни — Расулуллоҳ ﷺ Мадинада одамларга хутба қилаётган пайтда — у зотни чақириб: «Эй Аллоҳнинг Расули, ёмғир тўхтади, ер қақраб қолди ва одамлар қурғоқчиликка учради, бизга Роббингдан ёмғир сўранг», деди. Набий ﷺ осмонга қарадилар, биз эса кўп булут кўрмас эдик. У зот ёмғир сўрадилар, бас, булут пайдо бўлиб, бир-бирига қўшилди, сўнг уларга ёмғир ёғди — ҳатто Мадинанинг тарновлари оқиб, кўчалари дарёдек оқар бўлди. Ёмғир шу ҳолда кейинги жумагача тўхтамай давом этди. Сўнг ўша киши — ёки бошқаси — Аллоҳнинг Набийси ﷺ хутба қилаётган пайтда туриб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, уни биздан тутиб туришини Аллоҳдан сўранг», деди. Шунда Аллоҳнинг Набийси ﷺ кулдилар, сўнг: «Эй Бор Худоё, атрофимизга ёғдир, устимизга эмас!» дедилар ва Роббиларига дуо қилдилар. Бас, булут Мадинадан ўнг ва чапга ажрала бошлади: унинг атрофига ёмғир ёғар, ичига эса ҳеч нарса ёғмас эди.