حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَأَرَادَ بَنُو سَلِمَةَ أَنْ يَتَحَوَّلُوا عَنْ مَنَازِلِهِمْ إِلَى قُرْبِ الْمَسْجِدِ فَكَرِهَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَعْرَى الْمَدِينَةُ فَقَالَ يَا بَنِي سَلِمَةَ أَلَا تَحْتَسِبُونَ آثَارَكُمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Banu Salama oʻz uylaridan masjid yaqiniga koʻchib oʻtmoqchi boʻldi. Allohning Nabiysi ﷺ esa Madinaning boʻshab qolishini yoqtirmadilar va: «Ey Banu Salama! Qadamlaringiz uchun ajr umid qilmaysizlarmi?» dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бану Салама ўз уйларидан масжид яқинига кўчиб ўтмоқчи бўлди. Аллоҳнинг Набийси ﷺ эса Мадинанинг бўшаб қолишини ёқтирмадилар ва: «Эй Бану Салама! Қадамларингиз учун ажр умид қилмайсизларми?» дедилар.