حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ مَطَرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ أَنَّ ذَكْوَانَ أَبَا صَالِحٍ وَأَثْنَى عَلَيْهِ خَيْرًا يُحَدِّثُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُمْنَهَوْا عَنْ الصَّرْفِ رَفَعَهُ رَجُلَانِ مِنْهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Zakvon Abu Solih — uni yaxshilik bilan maqtadi — Jobir ibn Abdulloh, Abu Said va Abu Hurayra (roziyallohu anhum)dan rivoyat qildiki, ular sarfdan (naqd pulni naqd pulga almashishdan) qaytardilar; ulardan ikki kishi buni Rasululloh ﷺga marfuʼ qildi.Заквон Абу Солиҳ — уни яхшилик билан мақтади — Жобир ибн Абдуллоҳ, Абу Саид ва Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳум)дан ривоят қилдики, улар сарфдан (нақд пулни нақд пулга алмашишдан) қайтардилар; улардан икки киши буни Расулуллоҳ ﷺга марфуъ қилди.