حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ أَيْمَنَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ إِلَى جِذْعِ نَخْلَةٍ قَالَ فَقَالَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ كَانَ لَهَا غُلَامٌ نَجَّارٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي غُلَامًا نَجَّارًا أَفَآمُرُهُ أَنْ يَتَّخِذَ لَكَ مِنْبَرًا تَخْطُبُ عَلَيْهِ قَالَ بَلَى قَالَ فَاتَّخَذَ لَهُ مِنْبَرًا قَالَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ خَطَبَ عَلَى الْمِنْبَرِ قَالَ فَأَنَّ الْجِذْعُ الَّذِي كَانَ يَقُومُ عَلَيْهِ كَمَا يَئِنُّ الصَّبِيُّ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ هَذَا بَكَى لِمَا فَقَدَ مِنْ الذِّكْرِ
Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ xurmo daraxtining tanasiga (suyanib) xutba aytar edilar. Ansorlardan duradgor quli bor bir ayol: «Yo Rasululloh, mening duradgor qulim bor. Unga siz xutba aytadigan minbar yasashni buyuraymi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. Bas, u (ayol) u zotga minbar yasatdi. Juma kuni boʻlganda, u zot minbar ustida xutba aytdilar. Shunda u zot yonida turadigan tana — bola ingraganidek — ingradi. Nabiy ﷺ: «Bu, zikrdan judo boʻlgani uchun yigʻladi», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ хурмо дарахтининг танасига (суяниб) хутба айтар эдилар. Ансорлардан дурадгор қули бор бир аёл: «Ё Расулуллоҳ, менинг дурадгор қулим бор. Унга сиз хутба айтадиган минбар ясашни буюрайми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. Бас, у (аёл) у зотга минбар ясатди. Жума куни бўлганда, у зот минбар устида хутба айтдилар. Шунда у зот ёнида турадиган тана — бола инграганидек — ингради. Набий ﷺ: «Бу, зикрдан жудо бўлгани учун йиғлади», дедилар.