Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ otdan xurmo daraxtining tanasi ustiga yiqilib tushdilar va oyoqlari chiqib ketdi. Biz u zotni yoʻqlagani kirdik va u zotni namoz oʻqiyotgan holda topdik. Biz ham u zotga ergashib, tik turgan holda namoz oʻqidik. U zot namozni tugatgach: «Imom unga ergashilishi uchun (imom) qilingan. Bas, u tik turib oʻqisa, sizlar ham tik turib oʻqinglar; oʻtirib oʻqisa, sizlar ham oʻtirib oʻqinglar. U oʻtirgan holida sizlar tik turmanglar — fors ahli oʻz ulugʻlariga qilganidek (qilmanglar)», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ отдан хурмо дарахтининг танаси устига йиқилиб тушдилар ва оёқлари чиқиб кетди. Биз у зотни йўқлагани кирдик ва у зотни намоз ўқиётган ҳолда топдик. Биз ҳам у зотга эргашиб, тик турган ҳолда намоз ўқидик. У зот намозни тугатгач: «Имом унга эргашилиши учун (имом) қилинган. Бас, у тик туриб ўқиса, сизлар ҳам тик туриб ўқинглар; ўтириб ўқиса, сизлар ҳам ўтириб ўқинглар. У ўтирган ҳолида сизлар тик турманглар — форс аҳли ўз улуғларига қилганидек (қилманглар)», дедилар.